null Beeld

Verpleegkundige Lydia (33) over de hoge werkdruk in de zorg

Maandagochtend werd naar buiten gebracht dat 4 op de 10 werknemers in de zorg- en welzijnssector flink lijden onder een te hoge werkdruk. Ook blijkt uit een grote enquête van het CBS dat deze werkdruk het afgelopen jaar flink is toegenomen, meldt NOS.

Libelle sprak eerder dit jaar met Lydia. Zij is verpleegkundige op een gesloten afdeling voor dementerende ouderen. De zorginstelling waar ze werkt, stond tot voor kort op de zwarte lijst. Ze vertelt over de stress die zij in haar werk ervaart.

“Als ik nachtdienst heb, ben ik in mijn eentje verantwoordelijk voor 26 bewoners. Geen probleem als ze allemaal lekker doorslapen, maar dat gebeurt niet altijd. Vorige week gingen er 2 bellen tegelijk, 2 dames die beiden slecht ter been zijn. Dan sta je voor de keuze: wie help ik als eerst? En wat als de andere bewoonster zelf aan de wandel gaat en een heup breekt?”

Meer verwachtingen, minder geld

“Ik werk inmiddels 6 jaar in de zorg en kan met recht zeggen dat de werkdruk de afgelopen jaren een stuk hoger is geworden. Dat heeft meerdere oorzaken. Bewoners hebben steeds intensievere zorg nodig. Ze zijn agressiever of hebben zware lichamelijke problemen, misschien omdat ze steeds langer thuis blijven wonen? Daarnaast wordt er vanuit de overheid veel meer van ons verwacht terwijl er minder geld beschikbaar is. Zorgplannen moeten tot in detail kloppen en dat kost veel tijd. Uren die ik liever aan het bed van onze bewoners doorbreng dan achter een computer.”

De zwarte lijst

“De instelling waar ik werk stond op de beruchte zwarte lijst. Er was iets mis met 1 locatie, maar de inspectie kwam het hele jaar door onverwachts langs om controles uit te voeren. Het is pijnlijk om de naam van je instelling in de krant te zien staan. Natuurlijk kunnen er dingen beter, maar wat ik jammer vind is dat zo’n inspectie vooral kijkt naar wat er op papier staat. Waarom kijken ze niet naar hoe we met de mensen omgaan? Naar de liefde en aandacht die we ze geven? Tijdens een evaluatiegesprek met een zoon wiens moeder was overleden, vroeg ik of hij nog tips had. Hij zei: ‘Ik baal zo dat jullie op die lijst staan. Wie kan ik bellen om te vertellen dat het helemaal niet strookt met het beeld dat ik heb?’”

Wachten op de zuster

“Vroeger waren er altijd 2 verpleegkundigen op een groep, nu sta je er de eerste uren van de dag alleen voor. Het maakt dat je het haar van mevrouw in een gemakkelijke knot doet in plaats van in de krul, terwijl ze daar juist zo blij van wordt. En een bewoonster die graag make-up draagt, zit regelmatig een halve dag met een onopgemaakt gezicht. Ik vind het pijnlijk dat ik mijn bewoners niet altijd de volle aandacht kan geven die ze verdienen. Dit zijn de mensen die ons land hebben opgebouwd. Mensen die nu maar moeten wachten omdat de zuster nog 6 andere cliënten uit bed moet halen. Of erger, omdat ik nog een verslag moet tikken.”

Mijn hart

“Het ziekteverzuim in onze instelling is een stuk hoger geworden. We zaten altijd keurig rond de 5%, nu is 14% langdurig ziek. Daar zitten niet alleen arbeidsgerelateerde ziekten bij, maar ook mensen die rugklachten hebben omdat ze in de haast alleen tillen terwijl je sommige dingen echt met z’n tweeën moet doen. Vooral in de tijd dat de inspectiediensten kind aan huis waren, heb ik weleens gedacht om iets anders te gaan doen. Maar wat? Hier ligt mijn hart. Ik zeg altijd: ik heb 2 huishoudens. Eén thuis bij mijn man en kinderen en eentje hier, bij de dementerende ouderen. Natuurlijk baal ik van de hoge werkdruk en de administratieve rompslomp, maar het lukt me nog steeds om te genieten. Als een bewoner een geweldig humeur heeft en roept dat hij met het goede been uit bed is gestapt. Wanneer ze, hoe dementerend ook, na je vakantie blij zijn om je weer te zien. Het is mensenwerk. Hopelijk zorgt de overheid ervoor dat het dat ook blijft.”

* Lydia is niet haar echte naam.

Ook iets doen voor (eenzame) ouderen? Word vrijwilliger bij het Nationaal Ouderenfonds. De Libelle-redactie ging je voor:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interview: Elselien van Dieren. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden