null Beeld

Vliegangst gegroeid onder Nederlanders. “Ik raakte in totale paniek”

Ruim de helft van de Nederlanders denkt door de recente vliegtuigrampen meer na over de gevaren van vliegen. Ook Elise durfde jarenlang niet te vliegen. "Toen het tweede vliegtuig zich in het World Trade Center boorde, dacht ik: zie je wel, ik ben niet gek." 

Elselien van Dieren

Het overgrote deel van de Nederlanders durft nog wel te vliegen, maar is banger dan voorheen, dat blijkt uit onderzoek van Multiscope. Van de ondervraagde vrouwen zegt slechts een kwart volledig onbezorgd in een vliegtuig te stappen. Mannen maken zich minder zorgen; bijna de helft (47%) denkt niet aan vliegrampen als ze gaan vliegen. Een kwart van de reizigers checkt van te voren de vliegroute om te kijken over welke gebieden het vliegtuig zal vliegen.

Geen haar op m’n hoofd

4% van de 1.014 ondervraagden heeft besloten het komende jaar helemaal niet meer in een vliegtuig te stappen. 1% stapt nooit meer in een vliegtuig vanwege de vliegrampen met MH17 in Oekraïne en het toestel van GermanWings in Frankrijk.

Elise vertelde over De dag nadat ze voor het eerst weer in een vliegtuig stapte.

Elise (37): “Op het terras van ons Spaanse vakantiehuisje geniet ik van de eerste zonnestralen van de dag. De kinderen slapen nog, dus ik heb een momentje voor mijzelf. En ik ben zo trots. Gisteren stapte ik voor het eerst sinds vijftien jaar weer in een vliegtuig. Alleen tijdens het opstijgen en landen voelde ik een lichte vorm van stress, verder ging het goed. Ik heb het overleefd. En belangrijker: ik durf ook nog terug te vliegen."

LEES OOK: 'VOOR ONS OVERHEERST VERDRIET, NIET DE WOEDE'. PIET PLOEG VERLOOR ZIJN BROER, SCHOONZUS EN NEEFJE IN DE MH17-RAMP

Totale paniek

"Waar de vliegangst die op mijn 22e begon vandaan kwam, is een raadsel. Ik ging met een vriendin op vakantie naar Barcelona. Het was mijn eerste vlucht. Vanaf het moment dat het vliegtuig loskwam van de grond raakte ik totaal in paniek. Het voelde zo onnatuurlijk om in zo’n groot ding door de lucht te vliegen. Bovendien zag ik vocht in een raampje zitten. Ik was ervan overtuigd dat dit betekende dat het raampje zou knappen, de druk weg zou vallen en we zouden neerstorten. Ik begon te zweten en te hyperventileren. Uiteindelijk ben ik zelfs flauwgevallen."

Springen op het bed

"Mijn zoontje Sam van zeven komt naar buiten rennen en vraagt of hij al mag zwemmen. Ik temper zijn enthousiasme door te zeggen dat we eerst moeten ontbijten. In het huisje hoor ik mijn man Ger en dochter Fleurtje (3) lachen. Ik ga kijken wat ze doen en zie ze samen op het bed springen. Wat een heerlijkheid. Dat we hier zijn. Dat ik me eindelijk over die angst heb heen gezet."

Met de bus

"De terugreis vanaf Barcelona heb ik destijds met de bus afgelegd. Ik was vastbesloten nooit meer een vliegtuig in te stappen. Mijn vliegangst werd nog eens verergerd door de aanslagen in New York van 11 september 2001. Toen het tweede vliegtuig zich in het World Trade Center boorde, dacht ik: zie je wel, ik ben niet gek. Dat vliegen brengt alleen maar ellende met zich mee. Vanaf dat moment was het voor mij een feit: ik zou nooit meer vliegen. De vakanties die volgden, waren allemaal autovakanties. Ik ging naar België, Duitsland en Frankrijk. Verre bestemmingen zoals Afrika en Amerika, lagen voorgoed buiten mijn bereik."

LEES OOK: VADER ZET ZOONTJE MET SYNDROOM VAN DOWN 'VLIEGEND' OP DE FOTO

Gezellig

"Na het ontbijt gaan we met het hele gezin richting zwembad. Sam loopt trots met zijn opblaaskrokodil vooruit en Fleurtje is vooral druk met haar nieuwe roze slippers. Ik zie dat er in de rest van de huisjes veel Nederlandse gezinnen zitten. Dat kan nog weleens gezellig worden. En ja hoor, in het zwembad worden we meteen uitgenodigd door een ander Nederlands stel, met kinderen in dezelfde leeftijd als de onze, om ’s avonds bij hen te komen barbecuen."

Verplicht

"Vorig jaar was Ger het plotseling zat dat we altijd maar met de auto op vakantie moesten. Hij vertelde me dat hij droomde van een reis naar Zuid-Afrika als de kinderen wat groter zijn. Alleen al de gedachte deed mijn maag omdraaien. Maar ik wist ook dat ik nooit geprobeerd had om van mijn vliegangst af te komen en dat ik het aan mijn gezin verplicht was een poging te wagen."

Brandende zon

"Op onze badhanddoeken eten we deze middag een broodje. De zon brandt aan de strakblauwe hemel en ik smeer de kinderen goed in. Sam weet niet hoe snel hij zijn boterham met hagelslag weg moet krijgen. Hij heeft een intense vriendschap gesloten met het zoontje van de eigenaar van het appartementencomplex. Van een taalbarrière lijkt geen sprake."

LEES OOK: IERS KOOR TREEDT OP IN VLIEGTUIG

Vliegangstcursus

"Voor mijn laatste verjaardag kreeg ik van Ger een vliegangstcursus cadeau. Het was een rib uit zijn lijf. Ik sprak met een psycholoog, leerde begrijpen hoe mijn angst zich ontwikkeld had, kreeg minutieus uitgelegd wat er precies gebeurt tijdens het vliegen (zodat ik niet van elke beweging zenuwachtig hoef te worden) en maakte uiteindelijk een therapeutische vlucht. Gek genoeg ging het me allemaal makkelijker af dan ik dacht. Terugkijkend vraag ik me zelfs af of ik er misschien stilletjes al overheen gegroeid was. Volgens Ger overschat ik mezelf en was het gewoon een goede cursus."

Rozige dag

"Tegen zessen lopen we met een groep naar het terras van het stel dat ons uitnodigde. Iedereen is rozig van de dag aan het zwembad. Er wordt wijn en limonade ingeschonken en de kinderen grijpen met hun handen in bakjes chips, terwijl de volwassenen olijven eten. De mannen gaan aan de slag met de barbecue, terwijl de vrouwen een paar salades in elkaar draaien. Ik heb de neiging om iedereen over mijn overwonnen vliegangst te vertellen, maar ik doe het niet. Het is goed zo."

Zuid-Afrika

"Als de kinderen in bed liggen, lopen Ger en ik nog een rondje over het prachtig onderhouden vakantiecomplex. Mijn man geeft mij een aai over mijn bol en zegt: ‘Blijk je toch een minder grote angsthaas te zijn dan je aanvankelijk dacht.’ Ik geef hem een kus. Nog een paar jaar en dan zitten we in Zuid-Afrika.”

LEES HIER HOE HET VERDER GING NADAT ELISE VOOR HET EERST WEER IN EEN VLIEGTUIG STAPTE

Bron: NU.nl. Interview: Femke Sterken. Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden