null Beeld

Voor Martine was 2020 een topjaar: “Door mijn hulphond kom ik weer buiten”

2020 stond in het teken van de coronacrisis. Van ziekte en verlies. Van lockdowns en thuiswerken. Veel mensen noemen 2020 dan ook het ‘slechtste jaar ooit’. Maar voor Martine (48) was 2020 een topjaar: zij kreeg extra hulp in huis en een hulphond en vond daarmee haar vrijheid terug.

Eva Breda

Martine (48): “Door een bindweefselaandoening belandde ik in een rolstoel. Ik raakte langzaam mijn zelfredzaamheid kwijt en ik kon uiteindelijk amper nog alleen naar buiten. Zes jaar lang leefde ik meer en meer geïsoleerd. Maar dit jaar kreeg ik extra hulp en een hulphond, waardoor dat allemaal voor me veranderde.”

Versleten

“Ik heb mijn hele leven last gehad van problemen met mijn banden en pezen. Volgens de reumatologen was ik hypermobiel. Tien jaar geleden bleek dat mijn flexibiliteit een andere oorzaak had. Het komt door een bindweefselaandoening: het syndroom van Ehlers-Danlos. Dit houdt in dat alle pezen en banden in mijn lijf te los zijn. Helaas kwamen de artsen daar te laat achter en was mijn lijf al grotendeels versleten.”

Isolement

“Ik belandde in een rolstoel en werd afgekeurd. Ineens zat ik thuis, zonder werk. Ik had veel pijn, lag veel in bed en kwam bijna niet meer buiten. Ik voelde me bekeken als ik alleen de straat op ging in mijn rolstoel. Ik werd afhankelijk van hulp. Alleen weggaan was geen optie meer. Mijn lijf liet dat niet meer toe. Ik bleef dus binnen en kwam steeds meer in een isolement.”

Hulp nodig

“Mijn gezondheid ging steeds verder achteruit. Ik kreeg dysautonomie, een storing in mijn autonome zenuwstelsel. Bij overprikkeling ging ik compleet knock-out. Het gebeurde wel eens dat mijn zoon iets tegen me zei waarop ik niet kon reageren. Op dat moment realiseerden we dat ik meer hulp nodig had.”

Hulphond

“Vorig jaar zijn we het traject voor de aanvraag van een hulphond ingegaan. Helaas werd deze steeds opnieuw afgewezen door de zorgverzekeraar. Daarom namen we begin dit jaar zelf een pup, Lewis en leidt ik hem op tot hulphond met hulp van een kleine stichting. Ook heb ik nu een aantal zorgverleners in huis. Ik sta er letterlijk nooit meer alleen voor.”

Een halt toeroepen

“Lewis helpt me met van alles. Hij trekt mijn sokken uit, helpt me mijn jas uit te trekken, pakt spullen voor me op en houdt me in de gaten. Als hij voelt dat ik overbelast raak, gaat hij bovenop me liggen zodat ik niets meer kan. Ik moet dan echt plat blijven liggen en tot rust komen. Zo roept hij me een halt toe.”

Naar buiten

“Ook zorgt Lewis ervoor dat ik weer meer buitenkom. Twee keer per dag moet ik hem uitlaten en ik vind het heerlijk. Nu ik met hem naar buiten kan, heb ik een doel. Ik ben niet langer die vrouw in die rolstoel, maar ik ben die vrouw met die enthousiaste hond. En als ik iets laat vallen, is Lewis er om het op te pakken. Waar veel mensen het gevoel hadden hun vrijheid te verliezen dit jaar, kreeg ik mijn vrijheid juist een beetje terug.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interview: Eva Breda. Beeld: Privébeeld van Martine.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden