null Beeld

Waldemar Torenstra: ‘Het leven is voor mij een experiment’

Waldemar Torenstra (45) staat in het theater met Art en is in de bioscoop te zien in Baantjer en Singel 39. Maar er staat ook een heel bijzondere verhuizing voor de deur...

De acteur gaat verhuizen naar een CO2-neutrale woonwijk. "Ik wil m'n kinderen laten zien dat je idealen kunt verwezenlijken."

Toiletten doorspoelen met regenwater

Na 10 jaar praten, plannen, vergaderen, regelgeving veranderen en fanatiek alle nieuwe ontwikkelingen bijhouden, is het binnenkort eindelijk zover: dan verhuist Torenstra met zijn gezin – bestaande uit verloofde Sophie Hilbrand, dochter Robin (9) en zoon Ravi (7) – naar de mede door hen ontwikkelde CO2-neutrale woonwijk op het water in Amsterdam, de meest duurzame van Europa. “We hebben een eigen energienetwerk, we spoelen de toiletten door met regenwater, we kopen gezamenlijk groenten in en meer van dat soort dingen”, vertelt de acteur trots. “Het geeft me een goed gevoel dat ik mijn kinderen laat zien dat je je idealen – in dit geval: zo groen en verantwoord mogelijk in een nieuwe sociale structuur met elkaar samenwonen – kunt verwezenlijken. Ik houd er ook van om iets vorm te geven wat er nog niet is, of het nu een toneelstuk is of een wijk bouwen.”

Singel 39


Singel 39

, nu in de bioscoop, is ook een ander soort rom-com: de film gaat meer over vriendschap dan over romantische liefde. De verschillen tussen carrièretijger Mo (Lies Visschedijk) en sexy kunstenaar Max (Torenstra) lijken aanvankelijk – zoals dat gaat in dit genre – groot: zij is gestrest, hij is relaxed; zij is hetero, hij is homo; zij wil absoluut geen kinderen, hij is op zoek naar een draagmoeder. Hoe gaat dat aflopen? Spoiler alert: qua seksuele geaardheid blijft alles zoals het was.

Torenstra moest een beetje worden overgehaald om de rol van Max te accepteren, bekent hij. "Maar regisseur Frank Krom wist me van zijn visie te overtuigen. Hij vindt dat genderverschillen veel zachter en meer fluïde zijn dan de extremen die je vaak in de media gepresenteerd ziet, en misschien is dat inderdaad wel zo. Dat avontuur wilde ik wel samen met hem aangaan. Het leven is voor mij een experiment, waarvan ik allerlei uithoeken wil onderzoeken."

En, wat heb je ontdekt? "Ik denk dat er wel iets in Franks stelling zit. Ik zie het ook in Art, het stuk dat ik nu speel met Thijs Römer en Frederik Brom. We staan met 3 mannen op het toneel, maar het stuk is tegelijkertijd ook heel vrouwelijk. Waarschijnlijk doordat het door een vrouw is geschreven. De vrienden spreken veel dingen uit die mannen over het algemeen nooit zo uitspreken. Wat ik van mannenvriendschappen weet, is dat je bij elkaar komt met de intentie om een leuke avond te hebben, ontspannen en gezellig, zonder al te veel gedoe. De gesprekken kunnen over werk, voetbal, kunst of je nieuwe Tesla gaan, of over vrouwen – mannen onder elkaar praten heel veel over vrouwen. Dat laatste gebeurt in dit stuk helemaal niet. Ze praten ook niet over sex, wat ook uitzonderlijk is. Wat ze wel doen, is elkaar verwijten maken en bespreken hoe de een de ander ervaart. Gisteravond kwamen na afloop van de voorstelling 2 vrouwen naar ons toe om te zeggen dat ze het onwijs leuk hadden gevonden. Maar ze vonden het wel gek om 3 van die testosteronbommen zo met elkaar te zien omgaan – het was een beetje alsof ze naar zichzelf zaten te kijken!"

Hoe zit jij zelf op de schaal van testosteron en oestrogeen? "Ik denk dat ik alleen al door mijn vak een beetje in het midden zit. Het is mijn taak als acteur om beide kanten te kunnen vertegenwoordigen. Ik word vaak gevraagd om wat vrouwelijkere mannen te spelen, maar ik vond het ook heerlijk om los te gaan in Vechtershart, waarin ik een enorme macho neerzette. Ik had zelfs het gevoel dat ik tijdens het draaien van die serie een korter lontje kreeg. Ik had toen thuis geen enkel geduld. Stop met dat gezeur!"

Sophie is dus blij dat het klaar is. "Ja, daar is ze zeker blij mee! Maar ze vond het ook grappig dat het gebeurde. Ze kan met liefde naar dat soort rare dingen van mij kijken, ook omdat ze weet dat het weer overgaat. Want nu ik in het theater sta, zijn de allerkleinste emoties juist weer belangrijk. Dan komt er weer een heel vrouwelijke… – wat zeg ik nou, alsof mannen geen gevoelens hebben? –, er komt nu in ieder geval meer van wat met vrouwelijk wordt geassocieerd naar boven. Ik zie mezelf als iemand die van beide walletjes eet."

MEER WALDEMAR

null Beeld

Je leest het hele interview met Waldemar Torenstra in Libelle 22, nu in de winkel. "Ik zie graag dat gezinnen bij elkaar blijven." Hier vind je meer informatie over Singel 39.

Tekst: Liddie Austin. Fotografie: Petronellanitta

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden