Wieke Biesheuvel Beeld Fotografie: Bart Brussee (Zomerweek2018)
Wieke BiesheuvelBeeld Fotografie: Bart Brussee (Zomerweek2018)

Wieke: “Ik mis mijn oude stek, waar ik me zo thuis voelde. Dus hier ben ik weer!”

Wieke is getrouwd met Rob, heeft drie volwassen kinderen en zeven kleinkinderen. Ze woonde in bijna alle Nederlandse provincies én in Zambia, maar heeft nu haar hart verpand aan Noordwijk. Ze houdt van LLL: leven, lachen en laat-toch-waaien. En eigenlijk is er nog een vierde L, namelijk die van Libelle-lezeressen. In haar eerste terug-van-weggeweest-column vertelt Wieke waarom haar liefde voor Libelle zo diep zit.

Column

Wat was ik onverwacht blij, toen Libelle vroeg of ik misschien terug wilde komen als columnist op deze website. Lang hoefde ik niet na te denken. Ja, graag! Mijn band met Libelle is zo oud als ik zelf ben. Mijn moeder had Libelle en ze was zo dol op het blad, dat ze hele jaargangen liet inbinden en die heb ik nog. Ze ging zelfs zo ver om mij als peuter mee te slepen naar de fotostudio van Spaarnestad in Haarlem, toen het thuishonk van Libelle. Geld voor foto’s had ze in die tijd niet en zo vervoegde ze zich, begin 1950, op de bonnefooi bij Libelle, met de vraag: “Heeft u iets aan dit kind?”, wijzend op mij. Dat hadden ze. Mijn moeder, gezegend met een rijke fantasie, vertelde met een stalen gezicht in de familie dat een fotograaf van Libelle mij op het strand had gespot en haar had gesmeekt om foto’s van mij te mogen nemen. Je moet maar lef hebben…

Een warm bad

Veertig jaar later stond ik, ook op de bonnefooi, bij Libelle op de stoep met een aantal columns, om te beweren dat ze daar gek zouden zijn als ze mij niet als columnist zouden aannemen. Het lef van mijn moeder? Ik kreeg de baan en wat heb ik er al die 28 jaren van genoten. Van het schrijven, het contact met lezers, de gezellige collega’s, de Libelle Zomerweken en als klapstuk het schrijven voor goede doelen in binnen- en buitenland. Dat ik met schrijven kon bereiken dat mensen in akelige situaties het een beetje beter konden krijgen, was minstens een pond kersen op de taart. Libelle was een warm bad.

Terug van weggeweest

Toen ik er twee jaar geleden uitstapte, was het buiten dat bad best een beetje koud. Ik had mijn redenen om op te houden, maar die zijn vervaagd en ik mis mijn oude stek, waar ik me zo thuis voelde. Dus hier ben ik weer!

Nieuwe man?

Huishoudelijke mededeling: wees niet verbaasd als je voortaan leest dat mijn man Rob heet en geen Frank, zoals destijds in het blad. Ik had hem als Rob - zijn echte naam - opgevoerd in mijn laatste boek en dat veroorzaakte verwarring: “Ben je gescheiden Wieke? Dat had ik nooit van jullie gedacht!” Deze was lief: “Ik hoop dat je tweede man net zo aardig is als Frank.” Dat laatste is gelukkig het geval. Frank en Rob zijn één persoon. In overleg met hem (je moet toch oppassen met die dingen), gaat hij voortaan zo nu en dan met me mee op Libelle.nl als Rob. Aan scheiden doen we niet. Er doen zich genoeg andere, meer of minder enerverende, zaken voor en die zal ik graag met je delen. Tot volgende week!

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden