null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Willemijn (34): “Als ze huilde, deed ze dat in elk geval nooit waar wij bij waren”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend. Deze week vertelt Willemijn over haar vader.

WillemijnGetty Images/iStockphoto

Willemijn (34): “Mijn vader was het middelpunt in ons gezin, terwijl hij zelden om aandacht vroeg. Een kalme man, die zich nooit opwond, nooit uit zijn humeur was en nooit boos werd. Een vader bij wie je met elk probleem terecht kon en die altijd klaarstond om te helpen. Misschien was het voor mijn moeder niet altijd makkelijk dat hij door zijn drie dochters werd aanbeden, maar ik heb nooit gemerkt dat ze jaloers was of het hem niet gunde. Ook voor haar was hij een steun. Hij deed alles voor haar. Slecht weer? ‘Dan blijf jij toch lekker thuis, ik ga wel even langs de super als ik van mijn werk kom.’ En zeker eens per week stond hij achter het fornuis ons lievelingseten klaar te maken: draadjesvlees. Het was voor ons onvoorstelbaar dat zo’n fantastisch mens er op een dag niet meer zou zijn. Maar dat gebeurde wel. Een paar vage klachten, een medisch onderzoek, de verpletterende uitslag, een kort ziekbed en een aula gevuld met collega’s en vrienden, want hij was geliefd bij heel veel mensen.

In de eerste periode na zijn dood schuilden we als vier drenkelingen bij elkaar. Voor mijn zusjes en mij ging toch al vrij snel het leven door. Dat kan ook niet anders als je op school zit en het druk hebt met van alles en nog wat. Mijn moeder gaf ons alle ruimte. Ze was flink en ze klaagde nooit. Als ze huilde, deed ze dat in elk geval nooit waar wij bij waren. Maar de leegte hing zichtbaar om haar heen. ‘Ik heb het altijd koud sinds hij dood is’, zei ze een keer. Ik denk dat dat gevoel altijd is gebleven. Zeker toen wij één voor één uit huis gingen om een opleiding te volgen in een andere stad. Ook dat maakte ze makkelijk voor ons. Wij hadden het gevoel dat we haar in de steek lieten, maar daar wilde ze absoluut niet van horen. Niet veel later is ook zij ernstig ziek geworden. Het klinkt misschien vreemd, maar ze leek er wel blij mee. Ze is met een glimlach gestorven, alsof ze op dat moment haar man terugzag die ze al die jaren zo intens had gemist.”

Ook je verhaal vertellen? Mail dan naar redactie@libelle.nl o.v.v. Vrouwen

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden