null Beeld

Yasin (54) werd geslagen door zijn vrouw: “Ze was jaloers en wilde niet dat ik naar andere vrouwen keek”

Yasin (54) werd geslagen door zijn vrouw. Hij wilde niet dat iemand het wist, totdat de politie ingreep.

Online redactie Libelle

“Als mijn ex me met andere vrouwen had zien praten, sloeg ze me. Net als wanneer ik na een voetbaltraining in de kantine bleef hangen. Haar vuisten, een Swifferstok, een bezemsteel, ze gebruikte van alles om mij te lijf te gaan. Het enige wat ik terugdeed, was me met mijn armen afweren op de plekken waar ze me sloeg. Ik wilde haar niet terugslaan, want dan was ik de boosdoener. Ik heb haar polsen wel eens vastgepakt om het slaan te stoppen, maar dan schreeuwde ze moord en brand. Kijk nou wat je hebt gedaan, gilde ze terwijl ze op mijn vingerafdrukken op haar polsen wees. Als ze me weer te lijf was gegaan, was ze de dagen erna total loss. Ik moest haar optillen om naar de wc te gaan en onder de douche zetten, terwijl ze me verwijten maakte dat het mijn schuld was dat ze ziek was. Als ik mijn excuses aanbood, kalmeerde ze en werd het vanzelf weer koek en ei. Tot de volgende keer dat ze me te lijf ging.”

Schaamte

“Achteraf is het ongelooflijk dat ik het allemaal toeliet, maar destijds vond ik oprecht dat het mijn eigen schuld was. Ik wist dat ze jaloers was en niet wilde dat ik naar andere vrouwen keek. Ik wist dat ze flipte als ik te laat thuis kwam. Maar ik hou van voetballen en van de gezellige derde helft met mijn maten. Het geweld dat erop volgde, nam ik voor lief. Daarnaast is het niet zo makkelijk om als man op te biechten dat je vrouw je slaat. Ik schaamde me ervoor. Welke vent laat zich nou slaan? Ik was bang dat anderen me een zwakkeling zouden vinden.”

Gooien met bloempotten

“Toen mijn ex in het bijzijn van onze zoon dreigde met een mes, knapte er iets. Hij zat televisie te kijken en zag het niet, maar als ze zo diep zakte, moest ik weg wezen. Slaan was tot daar aan toe, maar een mes? Nee. Dat kon echt niet. Ik wilde scheiden, maar zij zei dat dat niet ging gebeuren. In mijn cultuur is scheiden not done, dus bleef ik. Soms zette ze me midden in de nacht de deur uit, zonder sleutels, zodat ik een paar uur moest rondlopen in de kou. Op zo’n nacht ben ik voor de eerste keer naar een politiebureau gegaan, maar dat was gesloten. Dus ging ik maar weer naar huis, waar zij me boos binnenliet.

Het waren de buren die uiteindelijk de politie belden. Mijn ex schreeuwde zo hard en gooide met bloempotten, waardoor de hele straat het merkte. Tegen de politie zei ik dat ik mijn spullen wilde pakken om weg te gaan. Toen mijn ex gilde dat ik niet weg mocht, zag ik de agenten fronsen. Toen ik ze de krassen van haar nagels op mijn buik liet zien, namen ze haar mee naar het bureau. Ik vond dat heel erg. We waren 28 jaar samen, hebben samen een kind. Dit wilde ik niet voor haar. Bovendien was ik bang voor de gevolgen.”

Oogappeltje

“Die gevolgen waren heel groot. Nadat ze 48 uur in de cel zat en ik zei dat ik bij haar wegging, heeft ze mij het leven verschrikkelijk zuur gemaakt. Door haar fratsen ben ik vijftienduizend euro armer. Ik moest twee jaar de hypotheek doorbetalen, omdat ze het huis niet uit wilde. Ik betaal me blauw aan advocaatkosten. Inmiddels heeft ze een nieuwe liefde met wie ze ver weg woont, waardoor ik mijn zoon nauwelijks zie. Hij is namelijk aan haar toegewezen, wat ik gekmakend vind. Hoe bestaat het? Ik heb veertien pagina’s krankzinnige WhatsApp-berichten van haar aan de rechter laten lezen, maar toch mag mijn zoon bij haar wonen. Hij is haar oogappeltje en zij zal hem niets aandoen, maar hij is ook míjn oogappeltje. Ik mis hem verschrikkelijk. Ik heb er spijt van dat ik ben gescheiden. Het slaan, het rotleven dat ik met haar had, was minder erg dan mijn zoon zo weinig zien.”

Om privacy-redenen staat Yasin niet op de foto.

Wist je dat je Libelle.nl ook gewoon kunt blijven volgen vanaf je vakantieadres? Als je binnen de EU op vakantie gaat, valt dataroaming (meestal) onder je bundel. Zo hoef je ons niet te missen vanaf de camping of je strandbedje!

Interview: Deborah Ligtenberg. Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden