null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Anne-Wil: “Dat Sjoerd mij belde, luchtte me meer op dan ik had verwacht”

Anne-Wil krijgt een telefoontje van haar voormalige werkgever en bereidt zich voor op de feestdagen.

Tineke Beishuizen

Donderdag

Sjoerd is niet mijn type man, met z’n vreemd gevoel voor humor en z’n wisselende stemmingen. Hij heeft ook heus zijn aardige momenten, al komen die weinig voor – en dan ook nog op onhandige wijze. Onze ruzie heeft er bij mij behoorlijk ingehakt. Dat hij belde, luchtte me uiteindelijk meer op dan ik had verwacht.

“Dat lap je me niet nog eens”, bromde hij. “Ga maar gauw aan de slag, de klanten worden ongeduldig!” Dat was het. Geen goed gesprek als afsluiting, geen goede voornemens, geen: sorry dat ik je mijn zaak uit stuurde. Aan dat soort softe dingen doet Sjoerd niet, dat is duidelijk. Ondanks alles ben ik blij dat ik weer koffie en broodjes mag serveren. Ik betrapte mezelf zelfs op de neiging tot neuriën, terwijl ik met volle bladen tussen de tafeltjes door liep.

Zaterdag

In de etalages die ik dagelijks passeer én in mijn hoofd: alles draait nu alleen nog maar om Kerstmis. Elk jaar zie ik op tegen de feestdagen. Ik geef het eerlijk toe, want het kost altijd meer tijd en energie dan ik van tevoren denk, om over geld maar te zwijgen. Toch zou de familievrouw in mij deze dagen absoluut niet willen overslaan.

Ik las ooit dat december dé maand van de familieruzies is. Dat heeft denk ik allemaal te maken met verplicht gezellig doen. Gedurende het jaar kun je familie met wie het contact niet echt lekker loopt uit de weg gaan, maar met kerst zit je toch weer met die broer of zus aan het kerstdiner. Want het zou zomaar de laatste kerst kunnen zijn dat moeder er nog is, en je weet hoe belangrijk zij de feestdagen vindt. Gelukkig spelen die dingen niet in onze familie. Voor zover ik er zicht op heb, vinden we het ondanks onze kleine ergernissen allemaal gezellig om bij elkaar te zijn en doen we elk jaar ons best onze samenkomsten zo leuk mogelijk te maken.

Van de decemberfeesten is Kerstmis mij het dierbaarst, als was het maar vanwege de geur van hars die rond de kerstboom hangt. Ook deze keer gaan we voor een echt exemplaar. Ik verheug me zelfs op het urenlang ontwarren van de kerstboomlichtjes. En ik neem het wegwerken van de duizenden uitgevallen dennennaalden in januari graag voor lief.

Eerst vieren we nog pakjesavond. De lootjes zijn getrokken. Ik heb Boy. Voor wie Han een cadeautje moet kopen, weet ik niet, dat houden we voor elkaar geheim. Geheimen horen nu eenmaal bij Sinterklaas.

Dinsdag

Wat een gezellig, ouderwets heerlijk avondje! Waarom heb ik eigenlijk zo opgezien tegen Sinterklaas? Ik heb me in geen tijden zo volmaakt gelukkig gevoeld als gisteravond, toen ik naar mijn familie keek. Ja, er zijn kleine ergernissen en soms misverstanden, maar uiteindelijk zijn we familie. We horen bij elkaar! Als het erop aankomt, zullen we elkaar helpen, dat is iets waar we allemaal zeker van zijn.

We hadden plezier om dwaze gedichtjes en slim bedachte surprises, dronken warme chocolade-melk en aten speculaas. Ik weet zeker dat ik niet de enige was die vooral genoot van het samenzijn. Een beter en leuker begin van de decembermaand had ik me niet kunnen wensen.

Meer lezen van Anne-Wil? Dat kan hier!

Anne-Wil heeft twee kinderen, zes kleinkinderen, is getrouwd met Han en werkt in een broodjeszaak.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden