null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Anne-Wil: “We stappen in de auto en meteen begint Manon haar hart uit te storten”

Haar schoonzus Dorien is alleen teruggekomen uit Spanje.

Anne-Wil

Donderdag

Han is uren bij Dorien geweest. Geen idee waarover ze het hebben gehad, dat gaat mij ook niet aan. Maar dat het voor hem emotioneel was, is duidelijk te zien aan zijn gezicht. Ik vermoed dat Dorien ook niet met droge ogen heeft verteld waarom ze alleen is teruggekomen uit Spanje. Dat haar relaties altijd eindigen in een grote teleurstelling, is de rode draad in haar leven. Het lijkt soms wel alsof ze niet lang gelukkig mág zijn. Toen ze aangaf waarom Otto was achtergebleven, liet ze merken er verder niets over kwijt te willen. Ik heb niet doorgevraagd. Wat valt er ook over te vertellen? Het moet hard zijn aangekomen dat ook deze man haar heeft verruild voor een ander. Ik bewonder mijn schoonzus intens, omdat ze zelfs in deze situatie niet naar drank heeft gegrepen.

Zaterdag

Het verbaast me niet dat Willeke is blijven zitten, maar jammer vind ik het wel. Van Manon weet ik al een poos hoe ongerust ze was, omdat mijn kleindochter duidelijk geen klap uitvoerde op school. De ene onvoldoende na de andere, waarschuwingen van docenten, maar Wil vond andere zaken in haar leven belangrijker en leuker dan huiswerk maken. Zoiets heeft z’n prijs. Wil had tijdens het broodjes smeren duidelijk geen behoefte om er met mij over te praten. Toen ik zei dat ik het jammer vond, kwam er een soort gebrom onder haar plastic mutsje vandaan. Dat was het dan. En ook al begrijp ik dat best, het deed toch een beetje pijn.

Zondag

Het is benauwd op de hei. Zelfs Arie sjokt lusteloos met ons mee. Ik had absoluut niet verwacht dat we vandaag zouden gaan wandelen. Na Manons woede-uitbarsting, de laatste keer dat ik haar zag, had ik niets meer van haar gehoord. Nu stond ze ineens met Arie op de stoep, alsof er niets was gebeurd. “Hallo mam!” Een flinke omhelzing en verder geen woord over de manier waarop we de vorige keer uit elkaar zijn gegaan. Ik was allang blij. Altijd alles uitpraten hoeft van mij niet per se. Vanaf het moment dat we in de auto stapten, begon Manon haar hart uit te storten. “Er is zo veel gebeurd. Mam, ik heb je wel tien keer willen bellen, maar ja, tussen ons zat het ook al niet lekker, ik voelde me zo rot!”

Er was inderdaad heel wat voorgevallen. Gigantische ruzie met Boy, die stiekem toch was doorgegaan met het trainen van de vrouw die een oogje op hem had. Zijn vertrek, mét weekendtas vol spullen, naar zijn moeder, terwijl Manon hem naschreeuwde dat hij niet terug hoefde te komen. En de onvermijdelijke verzoening, want ze zijn per slot van rekening dol op elkaar. En er was nog meer. Ze gaan deze zomer weer kamperen, vertelde ze. Dit keer op een camping aan zee, in de buurt van Nice. Willekes vriendin Lotte gaat mee, en tot mijn verbazing vroeg mijn dochter of Han en ik ook willen komen, want “het is altijd zo gezellig als jullie er zijn”. Dát is nog eens een opsteker voor mijn moederhart! Dus heb ik beloofd dat ze op ons kan rekenen. Nu maar hopen dat ik Han meekrijg.

Meer lezen van Anne-Wil? Dat kan hier!

Anne-Wil heeft twee kinderen, zes kleinkinderen, is getrouwd met Han en werkt in een broodjeszaak.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden