null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Anne-Wil: “Over alles wat ik doe, ligt de grauwe sluier van Barts woorden”

De aanvaring moet haar zoon Bart houdt Anne-Wil erg bezig.

Redactie

Maandag

Vanaf volgende week is ze twee dagen per week bij ons, dus ons eerste proef-weekendje met Titia is achter de rug. Met de nadruk op rug! Ik was vergeten hoe vaak je moet bukken als je een baby verzorgt. In bed, uit bed. In bad, uit bad. Wipstoel op tafel, wipstoel op de grond. Als je nog jong bent kun je lichamelijk heel wat aan, maar het valt niet mee om er als oma van de ene dag op de andere weer mee te worden geconfronteerd. Ik heb bewondering voor al die jonge ouders die hun tijd verdelen tussen werk, huishouden en kinderen. Han en ik zijn samen de hele dag thuis en het is zo fijn dat die man van mij ook nog eens twee rechterhanden heeft. “Ik heb de was vast in de machine gedaan. Als jij het bedje verschoont, geef ik haar eten.” We hebben het heerlijk samen en genieten van elk moment met onze kleindochter. Ze is zo onweerstaanbaar lief, met die grote bruine ogen en haar gebrabbel. Toen we haar vanmorgen naar huis brachten, troffen we een opgewekte Manon aan. Ze had een fijn weekend met Boy gehad en vroeg wel tien keer of het echt niet te veel voor ons was geweest. Dat was het natuurlijk niet, al moet ik toegeven dat ik vrijwel meteen wegdommelde toen ik thuis even in een makkelijke stoel ging zitten.

Dinsdag

Over alles wat ik doe. ligt de grauwe sluier van Barts woorden. Ik ben verdrietig vanwege zijn boosheid, maar vooral om wát hij heeft gezegd. Het is waar dat ik vooral oog heb voor de problemen van Manon, terwijl ik heel goed weet dat ook hij en Engelien het zwaar hebben met twee tieners en een kleuter, de financiële druk door weinig werk voor Bart, goochelen met school en thuiswerken. Ik heb vorig jaar de meisjes zelfs een paar weken overdag bij ons thuis gehad om mijn zoon en schoondochter meer armslag te geven. Hoe los ik deze ellendige situatie in ’s hemelsnaam op? Han heeft gelijk, sorry zeggen is niet genoeg. “Sorry moet je niet zeggen, maar doen”, zei hij. Maar ik weet niet goed hoe ik mijn spijt in daden moet omzetten. Ondertussen verstrijkt de tijd en knaagt het verdriet zelfs als ik met heel andere dingen bezig ben. Bart kennende zal hij zich ook niet happy voelen.

Woensdag

Er staat een bed voor Jaap in de woonkamer. De ruimte is ineens meer een luxe ziekenkamer dan een plek waar je gezellig samenkomt. Naast zijn bed staat het veldbed waarop Anja de nachten doorbrengt. “Ik doe geen oog dicht als ik Jaap hier alleen zou laten”, zegt ze. Jaaps stem is zwak: “Ik lig hier als een koning.” Hij glimlacht. Een glimlach zo lief en breekbaar dat ik moeite heb mijn tranen te bedwingen.

Anne-Wil heeft twee kinderen, zes kleinkinderen, is getrouwd met Han en heeft momenteel geen werk.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden