null Beeld

PREMIUMcolumn

Femke: “En ik maar denken dat ik gewoon een aardig mens ben”

Femke Sterken

Dat niet iedereen je leuk vindt, maakt Femke niet uit. Maar dat het misschien toch aan haar ligt had ze niet verwacht.

Ik ben niet aardig. Het besef kwam door een opmerking van mijn moeder. Tot nu toe wist ik wel dat de groep mensen die mij kent heel duidelijk in twee kampen te scheiden is: mensen die mij mogen en mensen die mij niet mogen. Ik vond dat nooit een probleem, omdat ik dacht te weten dat ik wel gewoon een aardig mens ben. Dat niet iedereen mijn uitgesproken mening en harde lach kan waarderen, is een gegeven waarmee ik kan leven. Maar dat is het dus niet alleen. Ik ben ook ongeduldig, snel geïrriteerd, kritisch en ik kan dat slecht verbloemen. Toen ik laatst bij de kapper zat, kwam haar vorige klant gehaast binnenlopen omdat ze haar telefoon had laten liggen. De kapster en ik zaten net midden in een gesprek. De klant pakte haar telefoon en begon een verhaal waarop de kapster wel moest ingaan. Ik dacht: mens, ga weg. De vrouw vertrok en riep: “Nou daahaag. Fijn weekend.” Ik zei niks. De kapster vroeg: “Jij mag haar niet, hè?” Ik zei: “Nou, mogen, mogen, ik vond het gewoon irritant dat ze inbrak in ons gesprek. Ik zei toch niks? Misschien ben ik wel heel verlegen.” “Ja ja,” zei de kapster, “maar dat zwijgen als zij ‘fijn weekend’ zegt, is wel duidelijk.”

Ander voorbeeld: een paar weken geleden probeerde ik iets uit te leggen aan de leider van Nathans sportclubje over het autisme van mijn zoon, maar dat liep helemaal mis. Ik zag het in de ogen van de coach. Wat ik zei kwam niet binnen en hij was duidelijk beledigd. Later probeerde ik nog een paar keer contact te zoeken via de app, maar dat werd afgehouden.

“Wat doe ik verkeerd?”, klaagde ik tegen mijn moeder. “Ik doe echt mijn best, hoor. Ik val mensen niet aan, ik vraag iets gewoon aardig en als ik iemand irritant vind, dan houd ik dat voor me.”

Ze keek me hoofdschuddend aan en zei: “Ook al heb jij het idee dat je neutraal doet, dan nog kom je nogal heftig over. Niet eens alleen door je harde stem. Ook als je niks zegt, zie je aan de stand van je gezicht wat je denkt. Ik kan me voorstellen dat mensen dat bedreigend vinden overkomen.”

Ik voelde meteen dat ze een punt had. Maar hallo, word nog maar eens aardig op deze leeftijd. Mijn gedrag zit diep, heel diep, ingesleten.

Femke Sterken (41) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (8) in Ouderkerk.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden