null Beeld

PREMIUMCOLUMN

Femke: “‘Ik wil dat je hier en nu je huisarts belt’, zegt mijn collega”

Femke Sterken

Femke heeft last van een kwaaltje en weet dat het beter is om naar de huisarts te gaan, maar iets houdt haar tegen.

Mijn rechtertepel jeukt. Al maanden. Eigenlijk doet de hele borst een beetje pijn. Niet altijd, maar soms. Midden in de nacht begint-ie te steken en dan masseer ik de pijn weg. Natuurlijk heb ik erop gegoogeld en ja, ik kwam borstkanker tegen. Maar ook eczeem (daar heb ik trouwens aanleg voor) en irritatie veroorzaakt door een schurend T-shirt. Ik heb besloten dat dat het moet zijn, en dat die pijnlijke borst komt door de hormonen. Ik hoor je denken: ‘Ga er even mee naar de huisarts.’ Ik weet dat ik dat zou moeten doen, maar ik voel enorm veel weerstand. Waar ik vroeger voor elk wissewasje naar de huisarts stapte (ik heb in mijn leven al menige knobbel gevoeld), wil ik nu pertinent niet. Waarom niet? Het antwoord is simpel: ik heb er geen tijd voor. Geen tijd voor de dokter en al helemaal geen tijd voor kanker. Ik heb een bedrijf, een autistisch kind (waarvoor ik volgende week weer drie afspraken onder werktijd heb), een hernia die van geen wijken weet en een goede vriendin met kanker. Ik vind het genoeg.

Ik weet dat het zo niet werkt, maar ik kan me er gewoon niet toe zetten naar de dokter te gaan. Terwijl ik een paar weken geleden nog aan de vriendin met kanker vroeg waarom ze niet aan de bel trok toen ze klachten kreeg. Ik was daar boos over. Zo achteloos met je leven omgaan, dat vond ik me toch een partij stom. Dus ja, toen een collega me hoorde klagen over de jeukende tepel en de pijnlijke borst zei ze met recht: “Nou vertelde je laatst nog dat je niet begrijpt waarom je zieke vriendin haar symptomen heeft genegeerd... Waarom doe jij dan nu hetzelfde? Ik wil dat je hier en nu je huisarts belt.”

Ik deed het braaf, ik maakte de afspraak, maar op de dag zelf belde ik af met de smoes dat ik corona had. Natuurlijk moet ik niet zo kinderachtig doen. Hoe eerder je erbij bent, hoe beter en waarschijnlijk is het niks. Maar ook dát moet je gewoon zeker weten. En toch, terwijl ik dit schrijf, weet ik al dat ik morgen niet ga bellen. Kanker is geen optie voor mij. Je hebt gelijk; dat is het voor niemand. Dat weet ik wel.

Oké, deze week is nog even druk, maar volgende week heb ik wel een gaatje.

Denk ik.

Femke Sterken (41) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (8) in Ouderkerk.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden