null Beeld

PREMIUMcolumn

Femke: “Mijn hoofd kan wel willen, maar mijn lijf geeft gewoon op”

Femke Sterken

Femke vergeet soms om voor zichzelf te zorgen en zo af en toe laat haar lichaam haar dan vanzelf merken dat het wat meer aandacht nodig heeft.

Toen ik zwanger was, ging ik naar een haptonoom. Samen met Oscar. Volgens mij had het te maken met hoe ik wilde bevallen. Aan het einde van het gesprek concludeerde de haptonoom dat Oscars hoofd en lichaam met elkaar verbonden waren en ik een wandelend hoofd was, dat geen connectie aanging met mijn lijf. Ik heb het altijd onthouden, omdat ik voelde dat er een waarheid in schuilde. Ik doe zo veel meer met mijn hoofd dan met mijn lijf. Dat lijf ervaar ik vaak als ballast.

Ik zorg er ook niet goed voor. Er zijn hele perioden dat ik niet sport, weinig vitaminen tot me neem, slecht slaap, noem maar op. ‘Roofbouw’ noemde mijn moeder het vroeger al, als ze zag hoe ik leefde en waar ik verzaakte.

De laatste jaren probeer ik het beter te doen. Er zijn ook periodes dat ik trots ben op mezelf. Dat ik meer groenten eet, dagelijks een wandeling maak, trouw mijn rugoefeningen doe en om tien uur naar bed ga.

De grote uitdaging is om het vol te houden zodra mijn leven rommelig wordt. Als werk en sociale verplichtingen zich ophopen, als ik pendel tussen kinderpsychiater en orthopedagoog voor mijn zoon, als ik mijn lieve stervende vriendin wil bijstaan… hoe blijf je dan ook goed voor jezelf zorgen? Hoe stap je dan vanuit je piekerende hoofd in je vermoeide lijf en zeg je: ik geef jou wat extra slaap of een pilatesuurtje? In mijn geval gaan alle goede voornemens dan overboord. Niks is meer belangrijk. Ik eet vetter, ik rook ineens weer, ik drink om mijn zenuwen te kalmeren en voor een rondje polder ben ik te moe, dus ’s avonds lig ik domme series te bingen.

Het mooie (of moet ik zeggen: ingenieuze?) is dat mijn lijf daar dus uiteindelijk zelf een stokje voor steekt. Het hoofd kan wel willen, maar het lijf geeft gewoon op. En dus lig ik hier momenteel voor de zoveelste keer met corona. Mijn immuunsysteem is zo laag dat ik elk virus oppak. Waar vrienden eveneens positief testen maar nergens last van hebben, lig ik met ademhalingsproblemen, een dikke hoest en hoge koorts op bed. Even pas op de plaats. Als ik het zelf niet beslis, wordt dat voor mij gedaan.

Femke Sterken (41) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (8) in Ouderkerk.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden