Femke: “Ik moet kiezen: botoxdokter of de klusjesman” Beeld Libelle
Femke: “Ik moet kiezen: botoxdokter of de klusjesman”Beeld Libelle

PREMIUMcolumn

Femke: “Nu moet ik dus kiezen: de botoxdokter of de klusjesman”

Femke Sterken

Femke Sterken ondervindt aan den lijve dat er een tekort is aan klusjesmannen en wanneer er eindelijk één voor haar deur staat, staat ze voor een lastige keuze...

Het is tegenwoordig bijna onmogelijk om klusjes­mannen naar je huis te krijgen. Oscar en ik hebben een ellenlange rij aan klussen die gedaan moeten worden (we kunnen he-le-maal niks zelf), maar niemand wil ons helpen. Soms zet ik een oproepje op een social platform en dan krijg ik wat namen. Vervolgens neem ik contact op met zo’n klusbedrijf, daarna komen ze kijken en dan hoor ik niks meer. Het helpt niet dat ik geen hele badkamer of huis te verbouwen heb, maar dat het gaat om honderd kleine klusjes. Aan mij gaan ze het grote geld niet verdienen, maar kom op, een dak opnieuw bedekken... dat gaat nou ook weer niet om vijftig euro.

Laatst had Oscar weer iemand gevonden die ons kapotte kozijn zou komen maken. Het ding kan al anderhalf jaar niet meer dicht en in de winter moeten we de kieren volproppen met kranten, anders bevriezen we ’s nachts. Er zijn al drie mensen naar komen kijken, maar de reparatie is nooit uitgevoerd. Dit was dus de zoveelste poging. Ik moest om tien uur in de ochtend thuis zijn, want dan kwam de kozijnenman. Om tien voor half elf was hij er nog niet, dus ik belde hem. Hij kwam eraan, zei hij. Ik dacht dat hij er binnen tien minuten zou zijn, maar een halfuur later moest ik hem wéér bellen. Inmiddels werd ik zenuwachtig dat ik niet op tijd bij mijn volgende afspraak zou komen, de botoxdokter. Mijn frons zat weer flink in mijn voorhoofd en daar moest echt wat aan gebeuren. Maar goed, dat raam moest ook gerepareerd. Botox of kozijn? Kozijn of botox? Toen ik (nu flink pissig) voor de derde keer belde, zei de kozijnenman dat hij er over een paar minuten was. “Ik moet over tien minuten weg”, antwoordde ik, “dus je kunt alleen even kijken wat er moet gebeuren en dan moet de reparatie later.” Een kwartier (!) later kwam hij de straat in rijden. Ik was woedend en joeg de man zo ongeveer met een denkbeeldige zweep naar boven. Hij draaide wat aan de hendel van het kozijn en zei: “Ik kan dit zo maken. Hoeveel tijd heb je nog?”

“Geen”, zei ik. Ik had gekozen. De botox was belangrijker dan het kozijn. Waarschijnlijk ga ik daar de hele winter spijt van hebben, want ik vermoed dat ook deze klusser niet meer terugkomt.

Femke Sterken (41) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (8) in Ouderkerk.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden