null Beeld

PREMIUMCOLUMN

Hanneke: “Een elastische opvoeding levert niet per se leukere kinderen op”

Hanneke Mijnster

Hanneke is ook in haar opvoeding zeer begripvol, maar nu moet ze toch een keer de teugels strak aantrekken.

“Wat wil je eten vanavond?” vroeg ik aan de grote zoon. Hij zat tijdens het ontbijt wat voor zich uit te sippen.

Het bleef stil.

Ik droeg succesnummers zoals macaroni en wraps aan, maar hij gaf geen sjoege. Toen ik mezelf lasagne hoorde opperen, werd mij duidelijk dat de aanstaande dis hier geenszins iets mee te maken had. Het ging niet om de warme prak, maar om een warm hart.

Dit was ordinair inlikken bij m’n eigen kind.

De avond ervoor kreeg hij namelijk straf, van mij, en daar had ik bijna net zoveel last van als hij.

Met dertien-drie-kwart heeft hij inmiddels zijn eigen agenda en natuurlijk probeert hij hier en daar wat te rekken. Dat de studiedag van gisteren al om half negen ‘s ochtends met nog drie vrienden bij een vriendin thuis gevierd werd, vond hij doodnormaal. Dat hij daar nog bleef eten ook. En dat hij ‘s avonds om half 8 belde dat het zo leuk was en dat ze zo’n tof spel deden buiten, of hij alsjeblieft met de rest samen de bus van half negen mocht nemen, was voor hem een logische vraag. Daar ging het mis. Want ik zei nee, maar doordat ik al zijn vrienden hoorde roepen en ik niet als enige de zeikerd wilde zijn, zei ik toch ja. Dat ik daarmee mijn eigen grens uitrekte, merkte ik doordat ik mezelf ineens mijn eigen vader hoorde nadoen. IJzig kalm voegde ik eraan toe dat hij echt om negen uur binnen moest zijn, en dat hij anders morgen de hele dag geen scherm mocht. Mijn vader was van de rechtlijnige opvoeding. Afspraak was afspraak, ook wanneer die eenzijdig gemaakt werd. Iedere wurming naar ruimte moesten mijn broer en ik bekopen met een voornamelijk voelbare teleurstelling.

En wie kwam daar, goed communicerend en updates van zijn route gevend, na 1,1 kilometer van de bushalte tot de woonkamer keihard rennend om 21.03 mijn bank opzeilen? Hij. De puber die aan alle kanten blijft proberen. En wie was blij om hem te zien, maar hield toch rigide aan die drie minuten en dus de consequentie vast? Juist. Ik deed streng omdat ik voelde dat dat moest, niet eens omdat ik het echt wilde. Ik ben uit uiterst begripvol hout gesneden. Van alle kanten bekijkend en als een conflict vermeden kan worden met een onsje meer oog voor het perspectief van de ander, dan bied ik maar wat graag de helpende hand. Maar aangezien je van een elastische opvoeding niet per se leukere kinderen krijgt, trok ik deze keer de teugels aan. Zo sterk dat ik er zelf van schrok. En zo vond ik mezelf gladstrijkend met maaltijdopties terug aan het ontbijt.

De grote zoon zei op alles nee.

Die middag nodigde ik hem uit om mee te lopen naar de supermarkt. “Als ik mee moet, mag ik ook kiezen wat we eten”, vond hij. En ik zei dat dat goed was. Hij wees de route van de bus aan, die hij die avond ervoor zo hard had gerend. “Het was wel zuur he”, zei ik, “dat je dan toch nog straf kreeg.” Hij knikte. “Maar het was ook na negen uur, en eigenlijk moest ik al om acht uur thuis zijn.” Voor dit moment van onverwachte zelfreflectie had ik zomaar een wave kunnen instarten. Ik zei nog wat ik voelde bij het gepush van zijn vrienden aan de telefoon en hij snapte me wel. Verguld van trots op hem én op mezelf ging ik hem voor in de grootgrutter. Hij stoof op de koelschappen af, om een minuut later met een ferme smak een zak groene asperges in het mandje te gooien. “Dit moeten we echt eten, mammert, en je weet wat de afspraak is: ik mag kiezen.”

“Nou, vooruit”, zei ik maar.

Hanneke Mijnster (40 en een beetje) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden