Hanneke Beeld Hanneke
HannekeBeeld Hanneke

PREMIUMcolumn

Hanneke: “Er was een tijd dat ik enveloppen niet durfde te openen”

Hanneke Mijnster

Als introvert winkelt Hanneke het liefst bij de zelfscankassa en denkt ze terug aan de tijd dat ze regelmatig Russische roulette moest spelen aan de supermarktkassa.

Zes groene appels, een fles cola en een fles spa rood. Een half volkoren en iets om te roerbakken. In mijn boodschappen ben ik verre van creatief. Sinds ik thuiswerk, en dat is al jaren, maak ik bijna elke dag hetzelfde loopje naar de blauwe grootgrutter om de hoek. Dat is namelijk precies 2187 stappen van bureaustoel tot aan de zelfscankassa. Ja, ik ga altijd naar de zelfscankassa. Een uitkomst voor een introvert als ik. Zo’n praatje pot is namelijk niks voor mij. En de opgetrokken wenkbrauw bij het zien van mijn eightpack cola kan me ook gestolen worden. Ik houd mezelf ook graag voor dat ik lekker snel klaar ben als ik zelf scan. Kleine kans op de waarheid natuurlijk, want caissières bliepen alsof hun leven ervan afhangt en weten precies waar alle streepjescodes zitten. Ratsj, ratsj en ze roepen weer, vaak zonder aankijken, dat ik zo’n 25 euro moet betalen, waarop ik, ook zonder aankijken, mijn pasje tegen het apparaat duw. Inmiddels is dat 35 euro overigens, want de prijzen stijgen, want oorlog en pandemie en, ach ja, het bekende riedeltje. Sommige producenten stoppen nu minder van hun spul in een pak of zak om de prijzen gelijk te houden, en supermarkt Dirk van de Broek besloot laatst om geen tv-reclame meer te maken om prijzen niet te verhogen. Loze lapmiddeltjes natuurlijk, want de prijs betalen we toch wel.

Dat is ook wel een dikke plus van de zelfscankassa trouwens. Je kunt er veilig al het schaamrood ontwijken. In de tijd dat mijn jongens nog luierlui waren, ik driekwart van mijn salaris naar de crèche moest overmaken en mijn koophuis meer verborgen verbreken dan verborgen geluk herbergde, heb ik gezien hoe zwart zaad kan zijn. Het was de tijd dat ik enveloppen niet open durfde te maken. Dat ik met de creditcard ging pinnen, de dure Triptrapstoel op marktplaats verkocht om een paar tientjes boodschappengeld bij elkaar te schrapen. Vervolgens moest m’n baby in een plastic Ikeastoeltje aan tafel. Een dagelijkse herinnering aan ons mismanagement. Want zo voelde het. Gênant, zelfs, omdat we, allebei hoog opgeleid, met twee salarissen ons huishoudboekje niet rond kregen. Al een paar jaar gingen we niet op vakantie, kochten we niks voor onszelf en dan nog was het Russisch roulette aan de kassa. Bij de harde piep ben je af en mag je niet meer langs start. Dus wat wil je terugleggen? Luiers of melk? Hoe primair wil je het hebben? Niet dat ik erover sprak, hoor, met iemand. Bruiloften en partijen liet ik aan me voorbij gaan en ik riep heel hard tegen mezelf dat een beetje slim Marktplaatsen best een leuke hobby is. Tot ik er echt genoeg van had en de boel anders inrichtte. Ik ging meer werken, werd freelancer, ging kleiner wonen en liet alle betalingen maandelijks afschrijven. En heel langzaam werd het beter. Sloot ik het rood af op mijn bankrekening en lukte het zelfs om een paar tientjes te sparen. Waren blauwe enveloppen geen platgeslagen tanks meer. Waar ik de uitgewrongen maanden en derdehandsjes voor mezelf en de kinderen eerder zag als een zwakte, zie ik het nu als levensles. Gut ja, zwaar woord, maar het was wel het moment waarop ik inzag dat schamen zinloos is. Want als ik er niks aan kan doen, hoef ik me er ook niet voor te schamen. En als ik er wel wat aan doe, dan ook niet. En ondertussen blijf ik stug de zelfscankassa kiezen natuurlijk.

Hanneke Mijnster (40 en een beetje) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden