null Beeld

PREMIUMcolumn

Hanneke: “Ik ben verliefd, ze ligt al vier nachten in mijn bed”

Hanneke Mijnster

Hanneke vertelt over haar nieuwe liefde en hoe het is om geen partner te hebben met kerst.

Ik ben verliefd. Ze sprak precies de juiste woorden op het juiste moment en nu ligt ze al vier nachten achter elkaar in mijn bed.

Ze is best dun, slechts 140 bladzijden, maar sinds onze kennismaking hangt ze de hele dag om me heen.

Het Liefdesinterbellum, want zo heet ze, gaat over een vrouw in rouw en over een zoektocht naar warmte. En bovenal over de fase dat de ergste tranen gedroogd zijn en de mogelijkheden in het leven voor even eindeloos lijken, aangezien een nieuwe liefde met bijbehorende concessies zich nog niet heeft aangediend. Het is likkebaardend lezen als een boek zo mooi samenvalt met het leven zoals je het op dat moment kent.

Dit jaar ga ik sinds jaren weer single all the way de feestdagen tegemoet en dat voel ik wel. Terwijl de ballen fonkelen en de ovens al het lekkers bakken, voel ik weer even een rasp over het eelt op mijn ziel trekken. Meestal ben ik de grote waffel en de zelfredzame, maar nu lach ik even wat minder luid. Met het aftaaien van het jaar waait er een koude wolk door de weggestopte eenzaamheid, die de zorgvuldig weggestopte gevoelens nog eens lekker opschudt.

Ik ben onder de pannen, heus. We doen cadeaus met kind en ex, happen met de Mijnsters én een overvolle vriendinnentafel waar ik speciaal een uitbundig ‘toilet de paillet’ voor heb aangeschaft. De dagen zelf zijn het probleem niet, het is het sentiment eromheen. Het gaat niet om de mensen, eenzaamheid zit van binnen. Ik vecht hard tegen het gemis van iemand die ‘alles best vindt, zolang ze maar met mij is deze kerst’.

En ja, ik weet heus, dat ben ik zelf. Mijn vriendinnen hebben me er ook graag bij, dat laten ze me niet eens vergeten. En toch mis ik de vanzelfsprekendheid van een partner, vooral de vertrouwdheid die ontstaat als je al een aantal jaar op streek bent, met deze dagen het meest. Het kibbelen over wanneer we naar wie gaan, het verheugen op het luie ontbijt samen en zelfs het klagen dat het allemaal te veel van het goede is. Als je geen partner hebt, of geen ‘lijntje’ met iemand die dat zou kunnen worden, dan vallen die dagelijkse gesprekjes weg.

Niemand weet wat ik vandaag ga doen en met wie, niemand weet of ik voor de derde dag achter elkaar rode kool met gebakken aardappels eet. Een vriendin en ik hebben bewust onze ‘laatst gezien’ status op WhatsApp weer aangezet, voor de schijnveiligheid van sociale controle. Mocht een van ons uitglijden in de douche, dan liggen we daar tenminste geen drie dragen met een gebroken heup voordat iemand het doorheeft.

Normaal zit ik er heus niet zo zwartgallig in, maar nu, afgezet tegen de duizenden flikkerende kerstbomen, soms wel. Het gevoel van gezellig samenzijn wordt je du moment ook zo door de strot geduwd, met alle cheesy kerstfilms en Robert ten Brink met z’n zilveren caravan.

Dus daarom ben ik zo blij met mijn nieuwe liefje, waarin ik kan wegduiken van de lichtjes en knusheid. Blij dat deze gevoelens van ongemak er bij haar kunnen zijn, zonder dat er meteen iets opgelost moet worden. Of weggegeten of helemaal ontweken. Dat is het mooie aan het Liefdesinterbellum, het blanke canvas dat voor je ligt. Weekenden vol ruimte, afspraken die je aan niemand uit hoeft te leggen, alle ruimte voor het omgooien van agenda’s. En een onstilbare honger om nieuwe dingen te leren en nieuwe mensen te leren kennen. Omdat het zogenaamd ineens weer kan.

Wat dat betreft ben ik dan ook van het koe bij de horens vatten, en ga ik vanaf deze week leren radio maken en vliegt de training ‘bouw je eigen website’ daar moeiteloos achteraan. Tegen de tijd dat het ijs weer van de sloten waait, ontdooit mijn versgevulde hart vast weer mee. Deze dagen gaan vanzelf voorbij en tot die tijd mag alles er zijn.

Hanneke Mijnster (40 en een beetje) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden