null Beeld

COLUMN

Hanneke: “Tikkeltje androgyn en stoer. Alles wat ik in een man zou willen, als ik een man zou willen”

Hanneke Mijnster

De rechtszaak van Hanneke’s jeugdliefde, Johnny Depp, is live te volgen op YouTube en daar komen dingen naar voren die Hanneke liever niet had geweten.

Het was zo’n zweetzomer, 25 jaar geleden, en mijn eerste vriendje tufte een paar keer per week op zijn Puch met hoog stuur van zijn huis aan de dijk naar onze krappe doorzon. Mijn slaapkamer zat aan de voorkant en ik hoorde hem altijd al aan komen pruttelen. Drie keer keek ik voorzichtig door het raam, maar vlak voordat de bel ging zat ik stoïcijns achter mijn bureau en liet ik mijn moeder de deur open doen. Dan kon ik namelijk zo achteloos mogelijk opkijken wanneer hij met een grote glimlach mijn kamer binnenstapte. Niks mis met een klein toneelstukje voor de liefde. Het waren een paar heerlijke maanden. Vlak voor mijn verjaardag maakte ik het uit, maar de goeierd stond alsnog met een stapel cadeaus en zijn hart in stukjes bij me op de stoep. Eén van de pakjes was lang en rond en bleek het lekkerste cadeau ooit.

Een poster van Johnny Depp. Wit shirtje met opgerolde mouwtjes, zoals eerder alleen James Dean dat kon, een zwarte pluk haar voor zijn gezicht en ogen die tot achter mijn hart keken. De liefde draaide overuren. Voor Johnny, ja. Sorry, Gijs.

Ik weet nog dat ik ’m voor het eerst zag, in Edward Scissorhands. Hij speelt daarin een wereldvreemde jongen met scharen als handen. Niet aantrekkelijk, nee, noem het aandoenlijk. Een onbeholpen man met een goed hart, die een suikerspinnenzieltje als ikzelf maar wat graag wilde redden en troosten en bedelven onder liefde. Ook met die scharen. Dat ik jaren later opnieuw zou warmlopen voor scharen, wist ik toen nog niet. Integendeel. Na het zien van Cry baby, een hilarische Grease-parodie waarin hij Wade ‘Cry Baby’ Walker speelt, was ik in katzwijm en zo hetero als wat.

En nu ben ik nog steeds op hem. Ik val op vrouwen en op Johnny Depp. Hier. Pak aan. Tikkeltje androgyn en stoer. Alles wat ik in een man zou willen, als ik een man zou willen. Zelfs nu, 58 jaar en de helft zo breed als ooit, met z’n staartje in de rechtbank, voel ik nog: ja, lekker. Hij had na zijn huwelijk met Vanessa Paradis, die helaas alleen qua grote voortanden op mij leek, een relatie met Amber Heard. Never Heard of, maar goed. Dat knelde en knalde aan alle kanten en nu kijkt de hele wereld live op YouTube mee hoe mijn Johnny zijn naam probeert te zuiveren. En dat gaat ’m nog best goed af, zo lijkt het, want Amber schreeuwt en heeft haar ogen dicht als ze praat, waardoor er vanaf de publieke tribune al #JusticeforJohnny wordt geroepen en er inmiddels twee miljoen handtekeningen zijn verzameld om Amber uit de film Aquaman 2 te schrappen. Cancelcultuurtje hoor. En Johnny zou veel te veel uit de apotheek snoepen, gigantisch drinken, verloor een vingertopje tijdens een ruzie en blijkt niet alleen volgens Amber, maar volgens allerlei exen ziekelijk jaloers.

Zelfs m’n broer appte of ik het moddergooien een beetje volgde. Dus ik klikte weer eens een rechtbankupdate aan op YouTube en net zo snel weer weg. Want ik krijg er zo’n vieze smaak van in m’n mond. Ik zie een man met een lieve blik en een warme stem, die zegt dat hij zijn naam wil zuiveren voor zijn kinderen. En ik ga er met boter en suiker in. Dat-ie ook jammert dat-ie voor 22 miljoen aan filmrollen is misgelopen door dit gedoe, wil ik helemaal niet weten. Dat-ie zo jaloers is liever ook niet en waar hij die fles gestopt heeft al helemaal niet. Zou dat nou komen omdat het voor het eerst zo publiekelijk de laatste rafels lostrekt van wat ooit liefde was? Of is hier sprake van een fanatische blinde vlek? Don’t touch my Johnny? Dat idee? Het is één grote mindfuck. Wedden dat we straks met z’n allen in een groot filmscript gerold blijken, een experiment waar we ons allemaal in hebben laten zuigen. De Truman show en Das Experiment bij elkaar? Eind deze maand is het slotpleidooi en weet ik, en de hele wereld met mij, of Johnny een bad guy is. Tot die tijd zijn er suikerspinnen en kijk ik het liefst achteloos uit het raam.

Hanneke Mijnster (40 en een beetje) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden