null Beeld

PREMIUMcolumn

James: “‘Als je niet springt, krijg je tien euro van me’, zeg ik tegen mijn zoon”

James Worthy

James staat samen met zijn zoon op de kade. Springt hij in het water of niet? De keuze van zijn zoon ontroert hem.

Mijn zoon staat op de kade en wil gaan springen. Het water ligt zo’n drie meter onder zijn glimmende zonnebrandlichaam. Ik kijk naar hem en let op mijn ademhaling. Ik wil niet dat hij van de kade springt. Niet in Amsterdam. Ik had ooit een vriend die op een zomerse dag van een kade sprong en op een winkelwagentje landde. Die vriend heeft daarna nooit meer kunnen springen.

“Als je niet springt, krijg je tien euro van me”, zeg ik, terwijl ik naast hem ga staan.

“Maar van mama krijg ik twintig euro als ik wel spring”, lacht hij.

Ik twijfel, maar ik ben bang dat mijn gierigheid het dit keer van mijn voorzichtigheid wint. Ik wil niet dat hij springt, maar ik wil ook geen dertig euro verliezen.

“Waarom wil je eigenlijk van de kade springen?” vraag ik, want als ik vragen stel, moet hij antwoorden en kan hij niet springen.

“Omdat die andere jongens het ook doen en het ziet er leuk uit.”

“Omdat andere jongens het doen is nooit een goede reden. Je moet het zelf willen. Wil je het zelf? Van een kade springen? Het is best hoog, man.”

“Ik ben niet echt bang en zeker niet omdat het hoog is. Het enige waar ik bang voor ben is kreeften. Hier zwemmen kreeften, toch?”

“Kreeften zitten overal. Je hebt hier normale kreeften, maar ook Amerikaanse rivierkreeften. Waarom ben je bang voor kreeften? Ik ben ook een kreeft.”

“Ja, omdat je eind juni geboren bent, maar je bent geen echte kreeft”, zegt mijn zoon.

“Ik zou soms best een echte kreeft willen zijn.”

“Waarom zou je een echte kreeft willen zijn, pap?”

“Kreeften zijn heel interessant, maar niemand is geïnteresseerd in kreeften. Kreeften hebben tanden in hun maag. Wist je dat? Niemand weet dat. En als een kreeft een lichaamsdeel verliest, kan hij of zij dit gewoon weer aan laten groeien. Hoe knap is dat? Maar ik viel pas echt van mijn stoel toen ik hoorde dat kreeften die in koud water leven langer leven dan kreeften die in warm water leven. Dit heeft iets met de stofwisseling te maken. Bizar, toch?”

“Waarom verhuizen alle kreeften dan niet naar koude plekken?” vraagt mijn zoon.

“Op koude plekken is te weinig voedsel voor al die kreeften. Dan gaat de helft dood.”

“Ik ben nu wel minder bang voor kreeften, dus ik denk dat ik ga springen. Tel jij af, pap?”

“Ze hebben tanden in hun maag!” schreeuw ik.

“Ik pas niet in een kreeftenmaag, pap.”

Shit, hij is zo slim. Zo ontiegelijk slim. En toch staat hij op het punt om van een kade te springen. Misschien moet ik toch maar dertig euro gaan bieden. Wat ligt er in dat water? Fietsen, winkelwagens, vergeten mijnen uit de oorlog? Ik kan de krantenkoppen al lezen.

JONGEN SPRINGT VAN KADE, MAAKT EEN BOMMETJE EN LAAT ZEEMIJN ONTPLOFFEN.

En ik kan de reacties op de krantenkop ook al lezen.

WAAR WAS DE VADER? WIE LAAT ZIJN KIND NOU VAN DE KADE SPRINGEN?

En op dat moment springt mijn zoon van de kade. Hij schreeuwt en trekt zijn knieën omhoog. Alles gaat in slow motion. Zijn vlucht duurt twee minuten. En dan de plons. Hij blijft wel heel lang onder water. Zijn enkel zit vast in een oud winkelwagentje. Ik wist het! Ik wist het! Maar ja, de beste stuurlui staan op de kade.

“Dit is echt het coolste wat ik ooit heb gedaan”, hijgt mijn zoon, terwijl hij de kade opklimt.

“Ik had er alle vertrouwen in. Je bent een slimme jongen, jongen”, zeg ik. Ik vecht tegen de tranen. Tranen van geluk. Ik ben zo blij dat hij dingen durft te doen. Dat zijn plezier het van mijn voorzichtigheid kan winnen.

“Ik ben echt trots, pap”, zegt hij.

“Ik ook, lieverd. Als je nog een keer springt, krijg je dertig euro van papa.” Ik ben een kreeft. Dat geld groeit vanzelf wel weer aan.

James Worthy (41) is schrijver, journalist en columnist. Hij is getrouwd met Artie en vader van James (9). Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden