null Beeld

PREMIUMSpeciale vaderdagcolumn

James: “Op het balkon gooi ik een croissantje naar de wolken, voor opa”

James Worthy

Lippenstiftzoenen, een oerlelijke lamp, twaalf ballen, een stuk zeep aan een touw en een elpee van Chet Baker: Libelle-mannen James Worthy, Peter Heerschop en Nico Dijkshoorn over Vaderdag en cadeaus.

De zoon springt op ons bed. Het is 08.11 uur zie ik op de wekker. Hij doet het licht aan. Zijn gezicht is wakker, maar zijn haar slaapt nog. Hij heeft een cadeautje achter zijn rug verstopt. Het ziet eruit alsof hij het zelf heeft ingepakt. Dat vind ik altijd de mooiste cadeaus: de presentjes die een kind in een oude krant heeft gewikkeld.

“Fijne Vaderdag, Toet!” zegt onze zoon. Ik weet ook niet waarom hij mij Toet noemt. Hij begon er ooit een keer mee en ik hoop dat hij er nooit meer mee stopt. Ik pak het cadeau uit. “Nee, wacht, Toet. Ik moet nog iets pakken.” Hij rent de slaapkamer uit en niet veel later hoor ik het gerinkel van kopjes in de keuken. Als ik aan Vaderdag denk, denk ik niet aan mezelf, maar aan mijn vader. Ik weet nog dat ik heel klein was en dat ik op school een vaderdagcadeau voor hem had gemaakt. De juf had allemaal lippenstiften en luciferdoosjes meegenomen naar school. Het was een simpel cadeau, maar ik vind het nog steeds een van de mooiste cadeaus die ik ooit aan iemand heb gegeven. Een luciferdoosje met de afdruk van mijn lippen erop. Een kus als een lopend vuurtje. Het doosje staat nog steeds in de boekenkast in mijn ouderlijk huis. Er zitten deuken en kreukels in het karton, maar de kus ziet er nog kakelvers uit.

De zoon komt onze slaapkamer binnengelopen met een mok thee en twee croissants. “Hoe kom je aan die croissants?”, vraag ik. “Die heb ik zelf gehaald bij de supermarkt op de hoek van de straat. Wil je het bonnetje zien?” “Nee, hoor, ik vertrouw je.” Toch laat hij me het bonnetje zien. “Twee croissants en een reep chocolade. “Voor wie is die reep?”, vraag ik. “Die was voor mij. Ik heb ’m bij de voordeur opgegeten. Ben je nu boos?” “Ach, welnee. Vaderdag is van ons allemaal. Zonder jou en mama ben ik geen vader. Dus jullie verdienen ook iets lekkers.”

“Nu mag je je cadeautje uitpakken, Toet”, zegt hij. De zoete chocoladeresten wonen in zijn mondhoeken. Het is een luciferdoosje met de afdruk van zijn lippen erop. Ik schuif het doosje open en zie een briefje zitten. Op het briefje staat dat ik de beste vader ben. Ik trek hem naar me toe en knuffelkus hem aan gort. Hij ruikt naar chocolade en geluk. Ik loop naar ons balkon en gooi een croissantje naar de wolken. “Wat doe je, Toet?” vraagt onze zoon. “Het is Vaderdag, jongen. Opa heeft ook een ontbijtje op bed verdiend.”

Fotografie: Ilja Keizer

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden