null Beeld

PREMIUM

James: “‘Wat is barmhartig, papa?’ vraagt mijn zoon”

James Worthy

De zoon van James heeft het over de oorlog, en wat hij heeft geleerd op het Jeugdjournaal.

Onze zoon kan alleen nog maar over oorlog praten. Op zijn iPad kijkt hij naar een herhaling van het Jeugdjournaal.

Ik ben een volwassen man, maar ik ben dol op het Jeugdjournaal. Naar mijn mening heeft dit programma recht op alle televisieprijzen. Hoe ze uiterst vakkundig het nieuws in stukjes snijden. Ze snijden de te lange spaghetti in stukjes. Hierdoor komt het nieuws niet in lange slierten je hoofd binnen. Er kunnen geen knopen in je schedel ontstaan. En er is geen stikgevaar. Als je naar het Jeugdjournaal kijkt, kan het brein rustig op de actualiteit kauwen. Je hoeft niet te schrokken. Het toetje wacht wel. Dat is het Jeugdjournaal. Weten dat het toetje gewoon op je wacht. De zoetigheid gaat nergens heen.

“Heb je dat gehoord, pap?” vraagt hij. Het is al middag, maar hij heeft zijn pyjama nog aan.

“Wat, jongen?” vraag ik.

“Maria uit Oekraïne woont nu bij Jake in Polen. Duizenden Oekraïners vluchten naar Polen. Maria dus ook. Ze is negen jaar oud. Jake is twaalf jaar oud. Ze mag een maand bij hem wonen.”

“Dat is prachtig. De liefde blijft onverslaanbaar.”

“Maria zegt dat er bijna geen verschillen tussen Oekraïne en Polen zijn. Alleen de taal is anders. Ze is iedereen aan het knuffelen. Maria is blij dat haar familie veilig is. Haar ouders, haar broertje en haar opa slapen ook bij Jake in huis.”

“Oorlog is vaak heel lelijk, maar het laat ook zien hoe mooi de mens kan zijn. Hoe barmhartig.”

“Wat is barmhartig, papa?”

“Wat denk je dat het is?”

“Hartig is als je liever ham dan hagelslag op je boterham doet, maar barm ken ik niet. Het rijmt op warm. Heeft het iets met warm te maken? Warme ham?” vraagt hij.

“Het is een lastig woord. Veel mensen gebruiken het, maar het is één van de weinige woorden die je moet voelen in plaats van zeggen. Barmhartigheid is dat je omkijkt naar de ander, maar tijdens het omkijken direct ziet dat omkijken alleen niet genoeg is. Dat wat Jake doet. Dat is barmhartig. Dat je zonder eigenbelang iemand helpt.”

“Dat wij soms eten of geld geven aan die man voor de supermarkt staat, is dat ook barmhartig?” vraagt hij.

“Ja, hoor. Het is wel barmhartig light, maar we doen het omdat we iets voelen, toch?”

“Rusland is een olifant en Oekraïne is een mier, hoorde ik net. Is dat zo, pap?”

“Misschien, maar mieren zijn hartstikke sterk. Dat weet je. Een mier kan tot 50 keer zijn eigen lichaamsgewicht dragen.”

“Ja, maar je hebt echt veel mieren nodig om een olifant op te kunnen tillen.”

“Ze hoeven hem niet op te tillen, ze hoeven hem alleen bang te maken.”

“Maar het blijft oneerlijk. Waarom zou je gaan vechten als je bijna geen kans maakt om te winnen?” vraagt hij. Ik kijk naar de hagelslagvlekken op zijn pyjama.

“Soms moet je gewoon vechten. Ik ben ook geen vechtersjas, maar sommige dingen zijn erger dan verliezen. Laat ik het zo zeggen. Jij bent aan het zwemmen in de zee en er komt opeens een haai aan. Ik zie dat. Ik heb helemaal geen zin om met die haai te gaan vechten, maar ik moet wel. Ik moet jou redden. Jij bent mijn zoon. Jij bent mijn alles. Dus ik spring in het water en geef die haai een paar stoten, zodat jij naar de kant kunt zwemmen. Begrijp je dat?”

“Maar jij gaat echt niet winnen van die haai, pap.”

“Dat weet ik ook wel, vriend. Maar toch moet ik in dat water springen. Zelfs als ik dondersgoed weet dat ik ga verliezen.”

“Of denk je dat je een kans maakt tegen een haai?”

“In mijn hart wel. In het hart kan iedereen van iedereen winnen. En die Oekraïners hebben mierenharten. Hun harten kloppen 50 keer krachtiger dan een normaal hart”, zeg ik.

Onze zoon ploft neer op de bank en kijkt voor de vierde keer vandaag naar het Jeugdjournaal.

James Worthy (41) is schrijver, journalist en columnist. Hij is getrouwd met Artie en vader van James (8). Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden