null Beeld

PREMIUMcolumns

James: “‘Ze is vreemdgegaan met iemand van werk. En hij is niet eens knap’, snikt hij”

James Worthy

De partner van de beste vriend van James is vreemdgegaan, maar hoe ga je met zoiets om?

Mijn beste vriend zit huilend aan de bar van onze favoriete kroeg. Ik ben blij dat ik hem zie huilen, want dat is ook wat vriendschap is. Dat ik hem mag zien huilen.

“Wat is er, jongen?” vraag ik aan hem, terwijl ik met een hand door zijn bruine krullen ga.

“Ze is vreemdgegaan met iemand van werk.”

Mijn hemel. 2022 is echt het jaar van de schuinsmarcheerder. Ik las er laatst iets over. Veel mensen geven de schuld aan de coronacrisis. Het leven stond te lang stil en daarom leven we nu in een stroomverstelling. Niets staat meer op de handrem. We pakken wat we willen.

“Ik ben niet eens boos op haar. Die crisis was ook zwaar voor ons. Ik verloor mijn baan en mijn zelfrespect. Ik zat de hele dag thuis te gamen.”

“Dat is geen excuus om vreemd te gaan. Jij deed ook maar gewoon je best om te overleven.”

“En het is niet eens een knappe gast of zo. Ik kijk vaak op zijn Facebookpagina. Hij heeft een motor en hij sport veel. Ook maakt hij graag foto’s van sushi.”

“Het is volgens mij nooit een knappe gast.”

“Toch had dat wel fijn geweest. Dan had ik het misschien begrepen. Nu begrijp ik het niet.”

“Heeft ze geen reden gegeven dan?” vraag ik.

“Het gebeurde gewoon. Dat was haar reden. Het gebeurde gewoon.”

“Het gebeurde gewoon?”

“Ja, man, het gebeurde gewoon. Dat maakt me zo verdrietig. Dat er niet echt een reden is, maar dat het gewoon gebeurde.”

“Maar dan kan het ook vaker gewoon gaan gebeuren. Dan is dit niet de laatste keer.”

“Daar ben ik ook bang voor, maar ze heeft gezegd dat ik nu ook een keer vreemd mag gaan. Zonder consequenties.”

“Er zijn altijd consequenties, man. Als jij vreemdgaat, gaat zij zich minder schuldig voelen.”

“Maar dan ga ik me schuldig voelen, toch?” vraagt hij.

“Dat denk ik wel. Zo werkt schuldgevoel. Heb je al iemand op het oog?”

“Ik weet het niet, James. Ik geloof niet zo in oog om oog, tand om tand. Ik heb het vroeger een paar keer geprobeerd, maar ik eindig altijd blind en met een kunstgebit. Je kunt schade niet repareren met nog meer schade.”

“Maar als je het doet, neem je haar schade wel weg. Dat is eigenlijk wat ze van je vraagt. Ze vraagt om genade. Als jij met een andere vrouw vrijt, zullen haar deuken verdwijnen.”

“Ja, maar haar deuken zullen mijn deuken worden. Dat is het probleem met oog om oog. Het doel ervan is dat de wraak van het slachtoffer beperkt is tot de omvang van de schade die door de dader is toegebracht, maar zo pakt het vrijwel nooit uit. Mijn deuken zullen dieper zijn.”

“En dat is dus de keuze die je moet maken. Liefde is gunnen. Gun je haar de rust? Gun je haar genade? Gun je haar het allergrootste? Gun je haar al die dingen die nooit zomaar of gewoon gebeuren?” vraag ik.

“Ik wil helemaal niet met iemand anders vrijen. Dus ik moet me slecht gaan voelen, zodat zij zich beter kan gaan voelen? Hoe bizar is dat?”

“Ik weet dat het totaal niet hetzelfde is, maar toen mijn vader ziek was, heb jij mijn hoofd kaalgeschoren, weet je dat nog?”

“Maar natuurlijk. Je zag er niet uit”, lacht hij.

“Inderdaad. Ik zag er niet uit, maar ik deed het voor mijn vader. Gewoon om te laten zien dat we in hetzelfde team zaten. Dat hij niet alleen was. Hij had geen haar meer en ik had geen haar meer. Oog om oog, haar om haar. En ik zag er echt niet uit. Ik leek op de penis van een spook.”

“Maar jouw pa koos niet voor die ziekte. Zij heeft hiervoor gekozen. Zij koos voor die sushifotograaf. En toch begrijp ik je. Ik moet mijn hoofd kaalscheren, zodat zij zich minder kaal voelt. Wacht eens even. Heb jij nou mijn biertje opgedronken, James?”

“Nee.”

“Jawel, je hebt mijn biertje opgedronken. Gebeurde het gewoon?” vraagt hij.

“Haha, ja. Sorry. Het gebeurde gewoon.”

James Worthy (41) is schrijver, journalist en columnist. Hij is getrouwd met Artie en vader van James (8). Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden