José: “Deze week kwam Sire met haar nieuwste campagne: ‘Verlies elkaar niet als polarisatie dichtbij komt’” Beeld Libelle
José: “Deze week kwam Sire met haar nieuwste campagne: ‘Verlies elkaar niet als polarisatie dichtbij komt’”Beeld Libelle

PREMIUMColumn

José: “Soms bijt ik mijn tong af als ik mijn geliefde hoor debiteren over stikstof”

José Rozenbroek

José Rozenbroek ziet in de nieuwe campagne tegen polarisatie in de samenleving parallellen met haar eigen leven.

Sire, wat is dat ook alweer? O ja, Stichting Ideële Reclame, die sinds 1967 zich druk maakt over belangrijke maatschappelijke onderwerpen, vaak met slogans die lang in het collectieve geheugen bleven hangen. ‘Drank maakt meer kapot dan je lief is.’ ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt.’ ‘Wie is die man die op zondag het vlees snijdt?’

Deze week lanceerde de stichting haar nieuwste campagne: ‘Verlies elkaar niet als polarisatie dichtbij komt’. Sire maakt zich zorgen dat we steeds meer verharden, niet meer goedmoedig discussiëren, maar elkaar met de hakken stevig in het zand luidkeels bevechten als het gaat om heikele issues als vaccinaties, racisme, het koloniale verleden, boeren, klimaat, asielzoekers of stikstof. Twitter is de arena waar de vuilste gevechten worden uitgevochten, waar mensen vaak anoniem gruwelijke dingen naar elkaar roepen. Ook in families of vriendengroepen kan de klimaatcrisis of de asielopvang tot felle ruzies leiden, met scheuringen tot gevolg. Het advies luidt om de strijd te verzachten: beperk de discussie tot hooguit tien minuten, maak ’m niet persoonlijk, laat elkaar uitpraten, en vooral: agree to disagree. Met andere woorden: stel samen vast dat jullie van mening verschillen en drink daarna gezellig een biertje met elkaar.

We zouden dat polariserende landje niet zijn als er niet meteen pittig werd gereageerd op deze sussende woorden. Zo trok Seada Nourhussen, hoofdredacteur van het magazine One World, fel van leer. Volgens haar moeten we het juist van de radicalen hebben, de mensen die polariseren, willen we veranderingen tot stand brengen. Het redelijke midden? Dat zijn de braveriken die hun huisje, leaseauto en skivakantie willen behouden. Op hen spuugt ze hartstochtelijk. Ze noemt ze laf ‘en niet eens het midden, maar gewoon een ander woord voor rechts - want behoudend.’ Pas als je radicale dingen roept, zal er iets veranderen, zegt zij. Als voorbeeld noemt ze Nelson Mandela, die volgens haar niet dat schattige knuffelopaatje is dat we van hem hebben gemaakt, maar een revolutionair in hart en nieren. Nourhussen maakt een denkfout: ja, Mandela was een revolutionair, maar júist door te praten met zijn tegenstanders, en júist door zijn geweldloze houding, kreeg hij respect van de hele wereld en dwong hij de afschaffing van het apartheidsregime af.

Ik denk aan mijn geliefde, die allerminst in mijn bubbel zwemt. Hij is een buitenman, met hart voor de boeren, en of hij vlees eet, en hoeveel, dat maakt hij zelf wel uit. Ik ben een stadse bijna-vegetariër die twee jaar geleden de woede van de boeren over zich afriep met een column, waarna op facebook werd opgeroepen mijn billen te roosteren op een barbecue. Soms bijt ik mijn tong af als ik hem hoor debiteren over stikstof of zijn dierbare stokoude diesel en hij dreigt wel eens van me af te gaan als ik Wakker Dier verdedig, maar we zijn ook dol elkaar. Dus luisteren we beleefd naar de ander, soms steken we wat op van elkaar. En soms slaken we een wanhopige zucht en trekken eensgezind een flesje wijn open.

We zouden zo in een Sire-spotje kunnen.

Bladenmaker en journalist José Rozenbroek is een nieuwsjunk. Elke week schrijft ze voor Libelle een column over wat haar opvalt en waarover ze zich opwindt.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden