null Beeld Ester Gebuis
Beeld Ester Gebuis

Nico: “Ik heb er alles aan gedaan om te voorkomen dat ik beroemd werd”

Hij woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld. Deze week vertelt Nico Dijkshoorn over bekend zijn.

Als Bekende Nederlanders worden geïnterviewd, kun je erop wachten: ze gaan vertellen hoe gewoon ze zijn gebleven. Ze zeggen: “Dan kom ik thuis en dan ben ik gewoon weer Robbie. Dan schop ik mijn schoenen uit, doe mijn oude huisbroek aan en kijk domme televisie. Ik heb ook gewoon een pluisje in mijn navel. Ik eet ook gewoon een kant-en-klare salade uit een plastic bak.”

Beroemd zijn

Ze bedoelen het omgekeerde. Overdag zijn ze heel bijzonder en daarna wentelen ze zich, net als gewone mensen, in de sleur van het dagelijks leven. Veel Bekende Nederlanders willen net iets te graag laten horen dat ze ook gewoon de vaatwasser uitruimen en zegels sparen. Eigenlijk zeggen ze: helaas, ik ben nog net niet beroemd genoeg om iemand in te huren die, fris gekleed in de kleuren van mijn huis, de vaatwasser inruimt.

Ik heb wanhopige Bekende Nederlanders elf jaar lang elke woensdagavond stralend de studio van De wereld draait door zien betreden. Ik zag hoe zij zich heel onopvallend in de buurt van Matthijs van Nieuwkerk manoeuvreerden. Van een afstand zag ik ze met veel te witte gebitten veel te hard lachen om elk geluid van Matthijs. Ze wilden iemand worden die ’s avonds gewoon een huisbroek droeg, de kattenbak verschoonde en daar dan trots over vertelde in een groot interview.

Omgekeerd universum

Ikzelf heb altijd in een omgekeerd universum geleefd. Ik ben een geboren huisbroekdrager die één keer per week net deed alsof ik graag moderne schoenen en een pantalon van vierhonderd euro droeg. Ik heb er alles aan gedaan om te voorkomen dat ik werd opgeslokt door het monster dat beroemdheid heet. Ik koesterde mijn anonieme kattenbakleven en dat lijkt te zijn gelukt. Ik word wel herkend, maar dan op een manier die me goed bevalt. Mensen stoten elkaar aan en zeggen: ‘Zat die niet ooit in een of andere reclame?’

Ik heb weten te voorkomen dat ik bij een tankstation in mijn auto moet blijven zitten terwijl Tanja een broodje ham koopt. Het wordt niet opeens doodstil als ik een winkel binnenloop. Er worden niet in het geheim foto’s van mijn achterhoofd gemaakt als ik naar een concert ga. Als ik mijn roestige fiets op slot zet, denkt niemand: wat is hij lekker gewoon gebleven. Ik zie dat als een wonderlijke ontsnapping aan een gruwelijk leven in de schijnwerpers. Wist u trouwens dat ik zelf gehaktballen draai? Net als u!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden