null Beeld

PREMIUMcolumn

Nico: “Ik wilde ook dat iemand aan mij zou vragen welk luchtje ik op heb”

Nico Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn gaat een luchtje voor zichzelf kopen en dat leidt tot een zeer ongemakkelijke situatie.

Jaren geleden kocht ik een eau de toilette voor mijzelf. Een ongemakkelijke situatie. Luchtjes of geurtjes hoor je van iemand anders cadeau te krijgen. Blijkbaar vond iedereen mij al heel lekker ruiken, want ik kreeg nooit een luchtje.

Dat vond ik niet erg, totdat ik op een avond naast mijn vriend Jos in de bioscoop zat. Vlak voor de film begon, tikte een heel leuke vrouw met sproetjes op haar wangen Jos op zijn rug en vroeg hem wat voor luchtje hij ophad. Ze wilde het graag voor haar vriend kopen.

Een dag later stond ik in een parfumerie en vroeg naar het luchtje van Jos. Ik wilde ook iemand worden aan wie je vroeg waar hij naar rook. Daarna kwam de vraag of het een cadeau was. Ik durfde geen nee te antwoorden, want dan zouden ze denken dat ik eenzaam was en een luchtje voor mijzelf kocht. En dat ik, bij gebrek aan een vriendin, thuis aan mijn eigen pols zou gaan zitten ruiken.

Ik zei ja en moest daarna minutenlang kijken naar de verkoopster die iets bijzonders probeerde te maken van mijn cadeau. Ingewikkelde bewegingen maakte ze. Er werd een schaar langs een gekleurde strook papier gehaald, waarom weet ik niet. Ze maakte kunstige hoekjes en begon daarna wild een stuk zwart papier te vouwen. Dat plakte ze op de voorkant van de verpakking. Ik zag meteen wat het was, een klein stropdasje.

Het werd me allemaal even te veel. Daar stond ik, een doodsbange man van 59 met een rechthoekig doosje in mijn hand en ik keek naar de stropdas. Het was allemaal goed bedoeld natuurlijk, maar op een of andere manier voelde het alsof ik werd gestraft omdat ik had gelogen. Die inpakmevrouw had me meteen doorgehad. Het was een luchtje voor mijzelf en ik had het niet durven zeggen en voor straf had ze er een stropdas op geplakt.

Ik liep met het doosje onder mijn jas naar de bakker en wachtte op mijn beurt. Een vrouw achter me pakte me bij mijn arm. Ik verontschuldigde mij, al wist ik niet waarvoor. Ze luisterde niet eens en vroeg: mag ik weten welk luchtje u ophebt? Heel even was ik dolblij. Meteen daarna kwam het vernietigende inzicht: wat de vrouw rook was de geur van een van de honderden testflesjes in de winkel. Ik verzon snel een naam. Ridicule van Ni Ceau.

Nico Dijkshoorn (62) woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden