null Beeld

PREMIUMcolumn

Nico: “Ik zou ook zo graag trots willen zijn op mijn boormachine”

Nico Dijkshoorn

Nico heeft veel talenten, maar een klusjesman is hij niet.

Ik zou zo graag handig zijn. Er breekt iets, ik kijk, loop naar de schuur, voel diep in mijn gereedschapskist, pak het goede nippeltje, voer enkele handelingen uit en daarna zeg ik: “Zo, weer als nieuw.” Maar daar ga ik al. Ik weet niet eens of nippeltjes bestaan. Ik hoop van wel. Het is een fijn woord, met een licht erotische verwijzing naar het woord tepeltjes. Alsof je in een ijzeren bak met je bloten handen naar twee tepeltjes zoekt.

Wat ik prachtig vind aan gereedschapskisten is dat ze zo mooi openklappen. Als de vleugels van een boze uil. En dan al die vakjes vol met dingen die ik nooit zal begrijpen. Gereedschap ontroert mij, maar ik snap er niets van. Ik weet dat andere mannen een diepe band kunnen ontwikkelen met een zaag of een nijptang. Ik zag ooit, bij de vader van een vriend, een enorme houten plank aan de muur. Terwijl de vader uitlegde hoe hij een stalen trommel uit een wasmachine had geschroefd, keek ik naar het bord. Met een zwarte viltstift had hij dunne lijnen om zijn gereedschap heen getrokken. Het gereedschap lag op de werkbank, maar ik zag precies waar de hamer, de zaag en de schroevendraaiers hoorden te hangen.

Ik zou ook zo graag trots willen zijn op mijn boormachine. Dat is wel iets wat mijn zoon en dochter missen in hun leven: een vader die je op kunt bellen, die in zijn auto stapt en voor komt rijden. Ik kan lekkere Surinaamse nasi maken en ik ken hele stukken uit The Godfather 1, 2 en 3 uit mijn hoofd, maar daar heb je bitter weinig aan als je keukenkastje van de muur valt.

Nu is er Nick, de vriend van mijn dochter. Hij heeft een heel nieuwe dynamiek in onze familie gebracht. Hij is handig, maar niet op een roekeloze manier. Hij denkt na voordat hij iets repareert of installeert. We weten als familie Dijkshoorn niet wat we meemaken! Er verkeert opeens iemand in onze nabijheid die zelfstandig een hordeur kan installeren en daar plezier aan lijkt te beleven. Ik ging langs bij mijn dochter en opeens had ze er een. Een hordeur. Niet eentje die wrikkend openging, maar een die geruisloos schoof. Ik raakte er niet over uitgepraat. Steeds weer vroeg ik: “Maar wie heeft die dan geplaatst?” Iedere keer wees mijn dochter naar Nick. Trots. En terecht.

Nico Dijkshoorn woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden