null Beeld

PREMIUMcolumn

Nico: “Toen mijn zoon zijn bestelling deed, viel het stil in de viswinkel”

Nico Dijkshoorn

Jaren na dato vertelt de zoon van Nico hem een verhaal dat zijn hart verwarmt.

Mijn zoon, 27 jaar oud, vertelde mij gisteren een verhaal dat ik graag veel eerder had gehoord. Hij was een jaar of 14 en liep met twee vrienden een viswinkel binnen. Alleen dat al. Viswinkels zijn het domein van mannen die eindeloos staan te oreren over hun volkomen subjectieve haringbeleving. Misschien heeft mijn zoon ze met elkaar horen praten. “Luister nou, ik leg het je nog één keer uit. Hoofd in je nek, je smoel open en dan hap, hap, hap, weg. Zonder uitjes. Haring met uitjes is voor mensen die van tong Picasso houden.”

Ik vermoed dat mijn zoon enige druk heeft gevoeld. Hij vertelde mij dat hij naar de balie was gelopen en zo nonchalant mogelijk had gezegd: “Een gebakken bokking, graag.”

Het viel stil in de viswinkel. De vrouw achter de toonbank vroeg wat hij wilde. Hij zei nog een keer: “Gebakken bokking.” Het begon een beetje op de shoot-out in een western te lijken. Niemand van de klanten sprak nog. Niemand at.

Wéér vroeg de vrouw wat hij wilde. Mijn zoon aarzelde en keek naar zijn vrienden. Er was geen weg meer terug. “Een gebakken bokking.” De vrouw liep naar achteren en kwam terug met een andere vrouw. Ze wees naar mijn zoon. “Hij is het.” De sfeer werd nu erg ongemakkelijk. De nieuwe vrouw boog zich over de toonbank en zei: “Luister, lieverd. Dat wil je niet. Echt, geloof me, jij wilt geen gebakken bokking.” Mijn zoon bestelde in paniek een gerookte makreel. Dat mocht wel.

Zijn vrienden hebben hem daarmee gepest. “Hé, gebakken bokking, zin om buiten te voetballen?” Ze noemden hem wekenlang Bob Bokking.

Wat mij ontroert aan dit verhaal, is dat mijn zoon een vis wilde bestellen waarover hij mij eindeloos lang had horen praten. Mijn eigen vader kocht gebakken bokking. Hij at het van een krant en bleef er maar over doorbabbelen. “Beste gebakken bokking van Nederland.”

Ik heb zojuist opgezocht wat een bokking eigenlijk is: een gepekelde haring, maar dan gerookt. Arme-mensen-eten, las ik ergens.

Ik heb de gebakken bokking nu voor eeuwig in mijn hart gesloten. Mijn zoon wilde op mij lijken en ik wilde weer op mijn vader lijken. Wij zijn Dijkshoorns. Geboren gebakken-bokking-bestellers. Zo jammer dat die onzichtbare familieband niet werd gevoeld door de vismevrouw.

Nico Dijkshoorn woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden