null Beeld

PREMIUMColumn

Nico: “Zul je zien, druppel ik drie dagen met olijfolie, moet het slaolie zijn”

Nico Dijkshoorn

Nico laat zijn oren uitspuiten zodat-ie weer ‘dingetjes’ kan horen.

Enkele weken geleden zat ik naast Tanja televisie te kijken. Ze zette het beeld stil en zei: “Je vraagt nooit meer of ik een dingetje hoor.” Inderdaad. Soms vroeg ik vier keer per week aan Tanja of zij ook een dingetje hoorde. Vaak hoorde ze het ook. “Ja, nu je het zegt. Ik hoor een dingetje.” Daarna zochten we samen naar het dingetje. Dat had iets gezelligs. Ik beneden aan de trap, Tanja boven in het huis en dan opeens haar geroep. “Ja, hier. Dingetje.” Ik naar boven en dan stond ze met een touwtje in haar hand. “Dat tikte tegen de verwarming.” Het kwam ook voor dat ik in onze auto een dingetje hoorde. “Hoor jij het ook?” vroeg ik, en dan wist Tanja meteen dat ik een dingetje bedoelde. Ik zette de auto op een parkeerterrein en na wat gemompel en gedoe verscheen ik opeens triomfantelijk met een takje in mijn hand. “Tikte tegen het spatbord.”

Tanja had gelijk. Ik had al heel lang geen dingetje gehoord. Het laatste dingetje was een druppelende stortbak in een hotelkamer. “Misschien moet je je oren eens laten uitspuiten”, zei Tanja. Ik keek meteen op internet wat daar bij komt kijken. “Je moet drie dagen olie in je oren druppelen”, zei ik. “Daar ga je al… Welke olie? Zul je zien, lig ik drie dagen met olijfolie te druppelen, blijkt het slaolie te moeten zijn. En die olie loopt er toch uit? Sta ik in een winkel, stroomt er opeens ranzige olie over mijn wang.” Terwijl ik dat allemaal zei, dacht ik: maar dan hoor ik wel weer een dingetje.

Twee dagen later zat ik bij de assistente van mijn huisarts. Ze gaf me een ijzeren bak in de vorm van een nier. Die moest ik onder mijn oor houden. Daarna spoelde ze met lauwwarm water mijn oor. Steeds maar weer vroeg ze of het geen pijn deed. Elke keer antwoordde ik dat ik de volgende dag weer zou terugkomen. Ik wilde dit altijd. Nu hoor ik weer dingetjes, alleen op een heel ander niveau. Ik zit opeens in de eredivisie van dingetjes horen. Als er iemand vier straten verder zijn vaatwasser aandoet, veer ik op. Ik hoor aan de waterstraal of onze buurman warm doucht. Ik heb het gehoor van een Roemeense adelaar. Op kilometers afstand hoor ik wanneer deze Libelle bij u in de brievenbus wordt gegooid.

Nico Dijkshoorn (62) woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden