null Beeld

PREMIUMCOLUMN

Peter: “Kom gewoon even naast me zitten, dat is vaak al genoeg”

Peter Heerschop

Peter denkt na over de overeenkomsten tussen eenzame olifanten en mensen.

Een olifant sterft het liefst alleen. Dat zeggen ze dan.

Ik kan je zeggen: dat is een misverstand.

Er ging een keer olifant apart zitten. Baalde enorm.

Liep al een tijdje met zijn slurf onder zijn arm.

‘Bekijk het maar’, dacht de olifant, ‘ik heb altijd van alles voor andere olifanten gedaan. Zij mogen ook best een keer wat voor mij doen. Of, ze hoeven niet eens wat te doen. Gewoon een beetje aandacht.’

En zij zat daar. Helemaal alleen.

Maar er kwam niemand.

En zij ging dood. Van verdriet.

Maar dat wist niemand.

En zo gebeurde het wel vaker.

Oudere olifanten konden niet zo makkelijk meer mee met de groep. Dus die gingen even ergens zitten rusten.

In hun eentje.

En dan kwam er niemand. En dan gingen ze dood.

Dat gebeurde steeds weer. En toen dachten andere olifanten dat een olifant het liefst alleen doodging.

Omdat al een tijdje elke olifant die in zijn eentje zat dood ging, dacht de rest van de kudde dat het zo hoorde.

Maar dat is een misverstand. Het is eigenlijk andersom.

Een olifant in zijn eentje zit eigenlijk te wachten tot er iemand langskomt. Ze zouden natuurlijk zelf ook een keer kunnen trompetteren. Maar daar zijn ze vaak te trots voor. Of te moe.

Zo gaat het ook regelmatig met mensen.

Die zijn op welke manier dan ook moe.

Kan komen door omstandigheden, door tegenslag.

Kan komen door van alles. Maar vaak door leeftijd.

Dan trekt zo iemand zich terug en zit ergens alleen.

Anderen hebben dat niet in de gaten.

Of ze hebben het wel in de gaten maar denken: ja, ik ken het verhaal van de olifant, ik weet waar jij mee bezig bent.

Soms bellen mensen nog wel of sturen een appje en dan zeggen ze: “Als ik iets voor je kan doen, moet je het maar laten weten.”

Anders gezegd: dan moet je maar even trompetteren.

Maar dan zijn ze te trots voor, of te moe, of te onzeker, of te verdrietig.

Dat kan dus ook anders.

Zoals elke olifant in zijn eentje ook denkt: kom gewoon even naast me zitten. Dat is vaak al genoeg.

Peter Heerschop (60) is acteur, cabaretier en schrijver. Maar sinds de eerste lockdown is Peter - tot zijn eigen verbazing – ook nog iets anders: een Libelle-man! En dat maakt van hem een zeer geschikte columnist voor Libelle online.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden