null Beeld

column

Racheda: “De puber zegt dat hij de seksscènes in mijn boek met plezier heeft gelezen”

Racheda Kooijman

Racheda mag op een middelbare school praten over haar boek. Eenmaal terug op de middelbare school, komen er een hoop herinneringen naar boven.

Ik mag terug naar de middelbare school. Niet mijn oude, maar die van anderen. Met drie collega-auteurs ga ik er een praatje houden over onze debuutromans. Op het schoolplein blijkt meteen dat alle scholen nog steeds hetzelfde zijn. Toch fijn dat een van de iconen uit mijn jeugd niets aan magie heeft verloren. Ik zie mezelf weer staan, rokend naast de hoofdingang. Op deze middelbare school in Maastricht zie ik mijn jongere ik ook, in de gedaante van een rokend meisje dat sprekend op mij lijkt. Ik hoop dat de gelijkenis zich beperkt tot uiterlijkheden. Aan de rest heeft ze niets. Of pas later, als ze zich er goed doorheen weet te worstelen.

In de volle aula worden we aangekondigd als jonge schrijvers. Voor de zestienjarigen zijn we ongetwijfeld een stel fossielen die vrienden van hun ouders hadden kunnen zijn. Gelukkig ben ik niet de oudste.

Het enthousiasme van de organisatoren slaat over op ons, en volgens hen ook op de leerlingen. Maar ik zie vooral pubers, oncomfortabel over hun haar, hun houding, hun hunkeringen. Een meisje geeft schoorvoetend toe dat ze een leesgek is. Een jongen zegt dat hij de openhartige seksscènes in mijn boek met plezier heeft gelezen. Hij raadt het de rest van de klas aan. Zijn vriend geeft dapper toe dat hij liever fantasy leest, maar dat mag niet op de leeslijst. De afwijzing doet sommige meisjes ineenkrimpen. Awkward.

Ik beantwoord alle vragen, maar liever vertel ik deze jongeren dat ze hun hele leven nog voor zich hebben. Dat ze zich niet de ambities van anderen aan moeten laten praten. Dat een vakkenpakket kiezen niet te doen is, omdat je toch pas na je 35e weet wat echt bij je past. Dat een deel van wat je leert zinloos is, maar zo veel ook niet. Dat een aantal docenten nooit meer uit je hoofd verdwijnt. Dat de pikorde die nu heerst later betekenisloos is. Maar ik wil vooral zeggen dat ze deze puberbubbel moeten koesteren, omdat een vervelende thuissituatie beter te behappen is als de uren op school leuk zijn. Of wil ik dat vooral tegen mezelf zeggen?

Als het erop zit, hangt het rokende meisje nog steeds op het schoolplein rond. Natuurlijk, ze wil niet naar huis. Ik lach naar haar en probeer daar alles in te stoppen wat ze maar nodig heeft. Ik loop snel naar het station, ik wil maar wat graag naar huis.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden