null Beeld

PREMIUMColumn

Racheda: “Die liefde voor bling komt door mijn Marokkaanse inborst, zei mijn vriendin”

Racheda Kooijman

Racheda is in de zevende hemel als ze van haar schoonmoeder het complete servies van oma krijgt. Maar of het nou zo praktisch is...

Mijn schoonmoeder bood mij ‘het servies van oma’ aan. Gretig zei ik ja. In mijn keukenkasten staat namelijk een bonte verzameling schaaltjes en borden. Ik heb zelfs nog een paar lelijke goedkope witte borden, die ik 25 jaar geleden kocht toen ik het huis uit ging. Mijn schoonmoeder vond het maar gedoe, zo’n enorme hoeveelheid aardewerk dat vanwege het gouden randje en het printje niet in de vaatwasser mag. Dus het servies stond al jaren in de kelder te verstoffen. Ze zei niets over het bloemenprintje, maar het zou me niets verbazen als ze het tuttig vindt. Een vriendin van mij zei in al haar eerlijkheid toen ze ervan at: “Ik begrijp wel dat jij die print en dat randje mooi vindt. Dat is toch je Marokkaanse inborst, waardoor je een voorliefde voor kitsch en bling hebt.

Eindelijk, een echt, compleet servies. Ik voelde me op slag volwassen én vereerd dat ik de uitverkorene was. Mijn jongere schoonzus is nog te kort bij de familie, dus die relatie kan nog alle kanten op. Mijn oudere schoonzus, net als ik een oudgediende, vernieuwt om de paar jaar haar volledige huisraad. Aan haar zou ik het familieservies ook niet geven. Ook mijn selectief sentimentele man was blij met het servies van zijn lievelingsoma. Dat ze hem ooit als enige geen pannenkoek gaf en de rest wel omdat hij de kelder vol water had laten lopen, vergeten we maar even. Verder was ze hartstikke lief. Ik zag al voor me hoe we tijdens het eten van dit servies herinneringen zouden ophalen en hoe dat het familiegevoel zou versterken. De realiteit blijkt pijnlijk anders. Het zal ook eens niet.

Elke keer als we bij ons thuis van het servies eten, krijgen mijn schoonouders onenigheid. Ze beweren allebei dat het van hun moeder is geweest. Mijn schoonvader is dus niet zo blij dat dat het zonder overleg is weggegeven. Ook blijkt het mannengezin waaruit mijn echtgenoot komt, niet te beschikken over een olifantengeheugen en blijven de mooie verhalen over oma achterwege. Ik ben er maar mee gestopt het servies te gebruiken als zij komen.

Ik haal het nu alleen nog maar uit de kast op speciale gezinsdagen en voor etentjes met vrienden. En ook dat gebeurt steeds minder, want soepkommen, kleine, diepe én dessertborden in tienvoud afwassen is inderdaad bloedirritant. Misschien eens polsen of een van mijn schoonzusjes het wil hebben.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden