null Beeld

PREMIUMcolumn

Racheda: “Eten volgens het seizoen betekent sla, sla en nog eens sla”

Racheda Kooijman

Racheda had een romantischer beeld van het boerenleven, toen ze lid werd van de boerencoöperatie. Maar wie A zegt...

Mijn handen zijn ijskoud na het wassen van twee grote bossen wortels en zeshonderd gram snijbiet. Alleen de rode bietjes nog. De kolen was ik wel als ik ze komende week opeet. Sinds ik lid ben geworden van een boerencoöperatie krijg ik elke zaterdag een wagonlading eten. Vervolgens begint het wassen, snijden en blancheren. Vooral heel veel wassen, want de boer doet niet aan ‘voorwas’, zoals de supermarkt en de groenteman.

Ik moet toegeven dat ik van tevoren een nogal romantisch beeld had. Ik zag het loof al uit mijn rieten manden steken, terwijl ik lachend naar huis fietste en al mijn coöperatiegenoten gedag zei. Lange tafels in het weiland, waarop we maaltijden zouden delen en recepten uit zouden wisselen. Gevarieerd eten van het land. Plaatjes die rechtstreeks afkomstig zijn uit commercials. Zo’n onrealistische wereld, waarin iedereen lacht en de zon altijd schijnt. De werkelijkheid is anders. Het zal ook eens niet.

We hebben één keer een picknick gehad. In de koeienstal, want het regende. Elke zaterdag haalt iedereen gehaast tussen alle sportverplichtingen door zijn groenten op. Gesprekken beperken zich tot vluchtige praatjes. Ik krijg zo veel eten mee en het is zo zwaar dat ik overweeg een bakfiets aan te schaffen, want mijn sfeervolle Franse manden zijn niet groot genoeg. En dan dus nog die intensieve verwerking. Eten volgens het seizoen betekent weinig variatie, dus drie weken enorme kroppen sla? Dan eten we sla, sla en nog eens sla, met een slasoep tussendoor. De boer domineert mijn weekmenu.

Een andere minder romantische bijkomstigheid, is dat we worden geacht mee te helpen. Denk aan het bouwen van een afrastering, zaaien en oogsten en helpen bij de uitgifte van het eten. Die hadden we niet ingecalculeerd. Of, zoals een goede vriend treffend opmerkte: “Jullie dachten natuurlijk dat jullie het yuppenpakket hadden, betalen en afhalen.” Nu ben ik allesbehalve een yup, maar hij slaat de spijker wel op de kop.

Ik voel de neiging opkomen om te klagen. Die druk ik snel de kop in. Het is nu eenmaal wat het is. Lid zijn van een boerencoöperatie is zoals het leven: als je er zelf voor gekozen hebt, moet je er ook zelf wat van maken. Ik weet al wat ik komende zaterdag doe. Aardappels wegwerken. De boer heeft al laten weten dat we komende zaterdag vier kilo in onze handen gedrukt krijgen. Iemand nog een recept waar heel veel piepers in moeten?

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden