Racheda: “Ik ben heus niet werkschuw, maar koester wel mijn vrije uren” Beeld Libelle
Racheda: “Ik ben heus niet werkschuw, maar koester wel mijn vrije uren”Beeld Libelle

PREMIUMcolumn

Racheda: “Ik ben heus niet werkschuw, maar koester wel mijn vrije uren”

Racheda Kooijman

Racheda houdt van parttime werken en legt uit waarom dit zo goed voor haar werkt.

Eens in de zoveel tijd laait de discussie over deeltijdwerk op. Om het hardst wordt geroepen over gemist arbeidspotentieel, dat het niet optimaal is voor de economie en je als vrouw financieel onafhankelijk moet zijn. Of gewoon de plattere variant: dat er te veel werkschuw tuig is. Ik hoor het aan en koester mijn deeltijduren des te meer. Zeker als ik op mijn vrije dagen in de zon een boek uitlees en ook nog tijd heb om aan het volgende te beginnen.

Ik geef het volmondig toe: ik ben een deeltijdprinses. Al voordat ik moeder werd, werkte ik parttime, als het kon. Roeland en ik hebben de afgelopen twintig jaar gewisseld tussen vaste banen en ondernemerschap. Als er geldnood was, werkten we meer. Als er genoeg was, werkten we minder. En bij ons was het al snel genoeg, want we deden niet aan vliegvakanties, dure kleren en andere geldverslindende bezigheden. Dat doen we nog steeds niet. Noem ons minimalisten, noem ons krenterig: de waarheid ligt waarschijnlijk in het midden.

Ben ik werkschuw tuig? Integendeel! Ik kan werken als een paard en nog snel ook, ik doe het alleen niet graag heel lang. Ik ben het Duracell-konijn dat op een bepaald moment zelf de batterij eruit haalt om ’m terug te stoppen op een moment dat het mij uitkomt.

Het grote voordeel van mijn manier van werken is dat mijn kinderen niet naar de buitenschoolse opvang hoeven. Ook gaan ze tijdens vakanties niet verplicht op kamp, zodat wij kunnen werken. Ik wil graag geloven dat ik hiermee voorleef hoe belangrijk een gezonde werk-privébalans is. Het werkt ook nog, want als ze zien hoe het er in andere gezinnen aan toegaat, zijn ze maar wat blij dat ze zo veel vrije tijd hebben.

Maar je financiële onafhankelijkheid dan, krijg ik vaak naar mijn hoofd geworpen. Wat nu als Roeland er morgen met een twintig jaar jonger ding vandoor gaat? Dan werp ik altijd tegen dat hij ook morgen onder een bus kan lopen (of ik) en de wereld er door de levensverzekering dan opeens compleet anders uitziet. Zorgen over morgen zijn precies dat en dus zinloos. Bovendien kan ik dan altijd meer werk aannemen dan ik nu doe, want ik kan nu eenmaal werken als een paard. Alleen niet te lang én op momenten dat het mij uitkomt.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden