null Beeld

PREMIUM

Racheda: “Ik heb twee culinaire snobs op de wereld gezet”

Racheda Kooijman

De kinderen van Racheda geven geen normaal commentaar op het eten, maar inhoudelijk...

De eerste keer dat mijn dochters na zes maanden melk een hap banaan kregen, zag ik hun ogen oplichten en beiden denken: veel lekkerder dan melk! Bij alles wat ik ze voorschotelde, nam de gretigheid toe. Met als resultaat dat ze op een dag hun bordje wegduwden en pas stopten met huilen als ze hetzelfde kregen als wat op ons bord lag. Ik blij, want het betekende een eind aan het bereiden van verschillende maaltijden.

Dat soort kinderen in je gezin heeft voordelen. Waar vrienden snakken naar culinaire uitstapjes, gaan wij gewoon luxe uiteten met onze kinderen, die dan niet het sneue kindermenu willen, maar ‘echt eten’. Ik kan koken wat ik lekker vind, van curry tot roti. Ik hoef geen rekening te houden met uitgesproken kruiden of de pittigheid van gerechten. Nou ja, ik gooi ook weer geen hele madame Jeanette in de roti.

Maar het heeft ook nadelen. Proeven blijft nooit bij één hapje, al het lekkers wordt van onze borden gegeten. Als ik een driegangen-afhaalmenu bestel, ben ik een vermogen kwijt, omdat mijn kinderen zich niet laten afschepen met een tosti en een salade, als wij uitgebreid dineren. Het laatste en meteen meest irritante nadeel: ik krijg geen normaal commentaar op het eten, maar inhoudelijk. Als ik me er makkelijk van afmaak met een bordje vol lekkere dingen, zo’n plateau waarvoor je in een kroeg twintig euro betaalt, verzuchten ze verveeld: “Mama heeft weer halfbakken gekookt en ik vind wortelen gegrild lekkerder.” Maak ik pindasoep, dan krijg ik te horen: “Wat is dit nu weer? Groenten met pindakaas en water?” Friet vinden ze vaak te slef (= slap en klef), ze willen alleen de pannenkoeken van hun vader, “want hij bakt de lekkerste ter wereld” (is ook zo), en een pizzabodem kan hun goedkeuring alleen wegdragen als-ie perfect crispy is.

Zou het aan mijn opvoeding liggen, dat ik goede eters heb gemaakt? Zou het komen doordat ik ze nooit een alternatief heb geboden, maar zei: “Niet lekker? Je krijgt niets anders, dus ik zou toch een paar happen nemen.” Dat ik ze de dingen die ze niet lekker vonden vijftien keer heb laten proeven? Dat ik bloemkool op zes verschillende manieren heb klaargemaakt voordat een recept beklijfde (ook meteen de meest intensieve, namelijk geroosterd in de oven met pestosaus)? Ik heb twee culinaire snobs op de wereld gezet! Vanaf welke leeftijd kun je je kinderen voor je laten koken? Dat lijkt me namelijk de enige oplossing om de jaren dat ze nog thuis wonen door te komen zonder al te veel commentaar.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden