null Beeld

PREMIUMcolumn

Racheda: “Langzaam verandert mijn hele huis in een bouwkeet”

Racheda Kooijman

Racheda heeft slechte ervaringen met bouwvakkers, maar als ze hoort dat er kan worden gestart met de uitbouw van haar huis, zal ze er toch aan moeten geloven.

Drie weken geleden liet de aannemer, op wie ik al een jaar wacht, weten dat hij kon beginnen aan mijn uitbouw. Dat zorgde hier in huis voor een kleine shock, want dat betekende dat we de boel moesten leeghalen. En leeghalen komt neer op opruimen, waar wij niet zo goed in zijn. Het betekent ook een verzameling mannen in huis. Toevallig het slag mannen waarmee ik nogal slechte ervaringen heb. Zo waren er ooit Bram en Loutje, die een muur kwamen weghalen. Als ik thuis was liepen ze te zweten als otters. De alcoholwalm, die zelfs door het bouwstof heen te ruiken was, verraadde dat hun zweetdruppels pure ontwenningsverschijnselen waren. In mijn bijzijn dronken ze niet, wat netjes was. Wel keken ze me weg door voortdurend te benadrukken dat ze ‘teringveel lawaai’ gingen maken. Daarna kwam Frank. Hij vertelde veel en graag over zijn reizen, vrouwen en dealtjes. Opvallend detail: Frank werkte in een overhemd en een nette broek. Die kleren boezemden vertrouwen in, maar hadden mijn wantrouwen moeten wekken. Uiteindelijk heb ik moeten dreigen met langskomen op zijn verjaardag om de al betaalde stoppenkast op te komen halen én al zijn bezoek te laten weten wat voor oplichter hij was. Tot slot was daar Erik. Joviale vent, beresterk, kordaat, mét vieze kleren. Dat beloofde veel goeds. Erik liet het bij een belofte. De klus zou vier weken duren, dat werden er negen. Zes keer repareerde hij dezelfde lekkende verwarming. Ook verdween hij steeds. Geen idee waarnaartoe. Als hij er wel was, maakte hij beginnersfouten, zoals door elektriciteitskabels heen boren en de net gestorte betonvloer blank laten staan. Alleen was Erik geen beginner.

En nu hebben we Olaf. Mijn keuken is er al uit, ik kook op een elektrische tweepitter in de werkkamer van mijn man. De oven staat ernaast op een oud kindertafeltje. Een houten wand scheidt het leefbare deel van het onleefbare deel van het huis, maar de grenzen beginnen te vervagen. Langzaam verandert het hele huis in een bouwkeet. Olaf is – net als Erik – ook joviaal en beresterk. Maar Olaf werkt als een paard, kan strakker plannen dan ik en zijn werkplek is netter dan de mijne. Elke dag moet ik mijn vooroordelen over bouwvakkers bijstellen. Verbouwen is net als de liefde: het hoeft geen slechte ervaring te worden, als je maar de juiste tegenkomt.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden