null Beeld

PREMIUMColumn

Racheda: “Val je bijna om? Pak maar een wortel of een banaan. En niet een grote, want we gaan straks eten”

Racheda Kooijman

Tussendoortjes zijn iets van de laatste jaren en Racheda voelt niet de behoefte om daaraan mee te doen.

Bestaat een kinderijsje nog?

Als het vroeger etenstijd was, snelde ik als een uitgehongerde wolf aan tafel. Overdag kreeg ik geen liga’s, fruithapjes of crackers. Het tussendoortje was ons door gewiekste marketingafdelingen nog niet aangepraat en eten was geen ‘genietmoment’ of iets wat je jezelf ‘gunt’. Het waren de jaren tachtig: we gunden onszelf niet zo veel. Hoe anders is het vandaag. Moeders hebben voortdurend eten bij zich. Een rondje boodschappen en je hebt gegeten en gedronken, want bij de bakker een koekje, de kaasboer een blokje kaas en de slager een plak worst (aan plakjes doen ze niet meer). Op kinderfeestjes staat de tafel vol met snoepschalen, worden de grootste glazen vol limonade geschonken en zijn de stukken taart gênant groot. Meerdere ijsjes per week? Tuurlijk, waarom niet? En bestaat het formaat kinderijsje eigenlijk nog?

Eten wat de gezonde pot schaft

Wij hanteren thuis de ouderwetse manier van eten. Sap, snoep en taart is voor speciale momenten. Het is eten wat de gezonde pot schaft. Zoet beleg hebben we soms wel, vaker niet. Heb je trek om vijf uur? Klopt, het is ook bijna etenstijd. Val je bijna om? Pak maar een wortel of een banaan. En niet een te grote, want we gaan straks eten. Trek is overigens vaak verveling of vermoeidheid. Of gewoon dorst die in veel gevallen wordt aangezien voor honger.

Ben ik een heks?

Ben ik een heks van een moeder? Nee hoor, ik wil mijn kinderen geen ongezond welvaartseetpatroon aanleren. En ik heb me verdiept in wat voeding doet met je lijf (en dus je gezondheid en je humeur). Als ik om me heen kijk, maak ik me zorgen. We lijken te vergeten dat morbide obesitas zo heet omdat je er ook echt dood aan kunt gaan. Als we pukkels krijgen van aardbeien, kortademig worden van noten, buikkramp krijgen van koemelk, dan eten we het niet meer. Maar als we dik worden van ongezonde voeding en daarmee het risico op nare ziektes vergroten, gaan we gewoon door.

Vroeger was alles beter

Gaatjes in het melkgebit, kinderen die er al op jonge leeftijd uitzien als iemand van middelbare leeftijd en beperkt zijn in hun bewegingsvrijheid, structurele ontlastingsproblemen: we vinden het allemaal gewoon. Zelfs tandartsen en huisartsen slaan geen alarm, maar vullen doodleuk tegen een riant uurtarief alle gaatjes en schrijven kinderen laxeermiddelen voor die ze ‘probleemloos’ jaren kunnen gebruiken. Help, ben ik iemand geworden die bij alles zegt ‘vroeger was alles beter’? Wel als het op eten aankomt. Het mag allemaal wel wat minder, minder, minder.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden