null Beeld

PREMIUM

Racheda: “Waarom had hij een extra onderbroek mee? Hij was toch een potje golfen?”

Racheda Kooijman

Jaren geleden was Racheda erg jaloers op haar man. Ineens komt dat giftige gevoel weer naar boven...

Er ligt iets op de trap. Ik meen vanaf de overloop een trui en nog iets donkers te zien, maar ik heb mijn bril niet op. Nu ik dichterbij ben gekomen, herken ik de trui van mijn man én de rand van zijn boxer. Waarom had hij een onderbroek mee? Hij was toch een potje golfen? Een oud, bekend gevoel kruipt omhoog. Het is groen, giftig en zeer ondermijnend voor mijn zelfvertrouwen.

Ik ben jaloers. O nee, ik moet zeggen: ik heb last van jaloerse gedachten. Ik weet het inmiddels goed te beheersen. De tijd van het zakken nakijken, kruisverhoren en nachtelijke controlefietstochten liggen ver achter me. De schaamte hierover helaas nog niet. Vooral die ene herinnering zou ik graag chirurgisch uit mijn geheugen willen laten wegsnijden. Ik zie mezelf nog om drie uur ’s nachts boos die kroeg binnenstormen, ervan overtuigd dat hij het daar met vijf vrouwen tegelijk aan het doen was. Hij bleek gewoon met zijn voetbalvrienden bier aan het drinken te zijn. Helaas stond hun tafel pal naast de deur, dus me ongezien terugtrekken kon niet.

Die kroeg was meer dan tien jaar geleden, nu sta ik hier in de gang. We hebben twee kinderen, hij zegt regelmatig dat hij nooit bij me weg wil en we kunnen onbedaarlijk samen lachen. Geen enkele reden om hem te wantrouwen. Ik ben het zelf die deze gedachten voedt. Vermanend spreek ik mezelf toe: ik ben een betere versie van mezelf geworden, eentje die zich niet laat sturen door een emotie als jaloezie en zijn geruststellende antwoorden nodig heeft om dit gevoel te laten wegebben. Hij had gewoon een extra onderbroek mee naar golf. Volslagen normaal, toch? Doen alle golfers vast. Niets vragen. Niets zeggen. Ademen. Dit gaat me lukken.

Als hij zijn golfspullen heeft opgeborgen, treffen we elkaar in de keuken. “Hoi, ging het goed?” Mooi, de eerste vraag gaat niet over de onderbroek en is geen strikvraag. Hij vertelt over het rondje dat hij heeft gelopen, over zijn slagen en smeert zijn brood. Voor ik het weet is het eruit: “Hoezo had je een onderbroek mee?” Hij kijkt me verbaasd aan en begint te lachen. Eerst besmuikt, daarna hardop. Hij kent me te goed. “Omdat ik niet ben gaan golfen, maar stiekem met je beste vriendin in een hotel had afgesproken.”

Ik heb hem niet aan een kruisverhoor onderworpen en ben toch gerustgesteld. Ik ben écht een stuk gegroeid.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden