null Beeld

PREMIUMcolumn

Racheda: “Wie heeft bedacht dat hockeysters zo’n kort rokje aan moeten?”

Racheda Kooijman

Hockey is niet écht Racheda’s sport. Toch heeft ze een hockeyende man en dochter en staat ze op zaterdag langs de kant van het veld.

Onze gezinskalender wordt gedomineerd door hockey. Maar liefst vier keer per week moet iemand daar iets mee. Ik ben het zeker niet. Voor mij is het de sport van de geprivilegieerden, en daarvan krijg ik een vies smaakje in mijn mond. Daarnaast stuit het me tegen de borst dat vrouwen verplicht een kort strak rokje aan moeten. Welke mannen zouden dat hebben bedacht? Waarschijnlijk dezelfde mannen die geen enkele vrouwensport kijken, behalve hockey en beachvolleybal. Zo’n trainer die tegen meisjes iets te gretig zegt dat ze wel ‘je’ mogen zeggen.

Dus toen mijn dochters het h-woord uitspraken omdat meisjes uit hun klas er ook op zaten, stond ik niet te juichen.

“Niet nog een dag met verplichtingen en vroeg opstaan”, wierp ik tegen. Dat was lang afdoende. Tot we naar Soest verhuisden en Roeland zijn oude hobby weer oppakte. “Als papa erop gaat, willen wij ook.” Het bleek de oudste alleen om het pakje te gaan. Na vier wedstrijden was ze er klaar mee. De jongste werd wel gegrepen en bleek ook nog balgevoel en spelinzicht te hebben. Roeland blij, want zoals hij bleef zeggen: “Ik heb zo’n leuke tijd gehad op de club, dat gun ik jullie ook.”

Welnu, ik ben de beroerdste niet en de goede verhalen over het hele clubgebeuren spraken me wel aan. Zeker in Soest is de club aanzienlijk minder kakkineus dan in aangrenzende dorpen. Als je uit een boerendorp komt, zit dat nu eenmaal in je DNA. Ik bezag alles vanuit opgelegde mildheid, bezwaren tegen dat stoeipakje zette ik van me af. Het werkte, ik begon zelfs uit te kijken naar de zaterdag.

Tot nu. Ik heb namelijk net mijn eerste hockeyfeest gehad. Die legendarische feesten, waar oud-hockeyers vol weemoed aan terugdenken. Ik weet niet of het met Soest te maken heeft, maar de jongens en de meisjes stonden strikt gescheiden van elkaar bier te hijsen. Alleen voor de polonaise werd de scheidslijn overtreden en was er fysiek contact. En er was een derde groep: de vijftigplussers. Als oude giganten stonden ze erbij. Alsof ze toezicht hielden om te voorkomen dat het uit de hand zou lopen, terwijl ze in feite hun jeugd stonden te herbeleven. Ook mijn oude gevoel was meteen weer terug: hockey is écht niet mijn sport.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden