null Beeld xx
Beeld xx

PREMIUMcolumn

Roos: “Bijkomen? Hij is huisman, hoe zwaar kan zijn leven zijn?”

Roos Schlikker

De man van Roos gaat op vakantie met vrienden en zegt dat hij het ook écht even nodig heeft. Ze begrijpt echter niet zo goed waarom hij daar zo aan toe is.

“O schat, en de rust! De bergen zijn echt goed voor je ziel!” François is een weekje op midlifersvakantie. Zijn beste vriend belde en zei: “We zien elkaar nooit, het leven gaat te vlug voorbij, laten we naar Italië gaan om te wandelen, te eten en een beetje te mijmeren.” Zo geschiedde. De dagen voor vertrek verzuchtte François dat hij er echt aan toe was, bijkomen. Ik geef toe dat ik daar wat schamper op reageerde. “Kom op, schat, je bent geen overwerkte hersenchirurg of baas van Schiphol. Je bent huisman, hoe zwaar kan jouw leven zijn?” Ach, ik ook altijd met mijn grote mond. We zijn nu op dag vier na zijn vertrek en mijn ochtend verliep als volgt:

7.00 uur: wekker. Ik word besprongen door vier katten die willen eten. Puber klaagt: “Mam, ik heb buikpijn. Hoef ik niet naar school?” “Natuurlijk moet je naar school.” Jongste murmelt: “Volgens mij moet je gewoon kakken.” Oudste: “Bemoei je er niet mee!” Jongste: “Mag ik een tosti?” Koelkast open. Katten bespringen me wederom. Hond werpt zich dramatisch voor mijn voeten. “Kan iemand dat beest uitlaten?” Stilte vanaf de bank, waar twee jongens richting televisie turen. Shit, is tv kijken in de ochtend eigenlijk slecht? Goed, ik was op zoek naar kaas. O kak. “Kaas is op.” “Waarom?” “Ik heb gisteren geen boodschappen gedaan, omdat we pizza hebben besteld.” “Kan jij wel koken?” “Jahaa, ik kan koken, maar ik kwam er niet aan toe, want ik moest werken. En toen jou naar kickboksen brengen, vervolgens je broertje naar een voetbalclub heel ver weg, dus ik kon niet heen en weer rijden en moest daar blijven, en toen moest hij meteen door naar een musicalavond van school, wat we allemaal redden, maar intussen moest ik ook de logopedist bellen voor een afspraak voor jou én kreeg ik nog een mailtje van de juf, omdat er gisteren een toestandje was tijdens de overblijf.” “Ja nou, Jelle deed heel gemeen, maar toen gingen de meisjes zich ermee bemoeien en die deden nog gemener, en toen heb ik misschien een kleine duw gegeven, maar Jelle duwde veel harder en…”

Oudste: “MAAAAAAAAAAAM! De hond heeft in mijn kamer gescheten!” Dat was alleen nog maar het eerste halfuur van de dag. Ik denk dat ik mezelf een tripje naar de bergen cadeau doe. Schijnt reuzegoed te zijn voor je ziel.

Roos Schlikker (46) heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft ze in Libelle wat haar bezighoudt.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden