Roos: “Toen hij vroeg of ze zijn huis wilde zien, is ze gebleven” Beeld
Roos: “Toen hij vroeg of ze zijn huis wilde zien, is ze gebleven”

PREMIUMcolumn

Roos: “Deze kerst is de stoel van mijn moeder voor het eerst weer gevuld”

Roos Schlikker

Deze kerst, vijf jaar na het overleden van Roos’ moeder, is haar stoel voor het eerst gevuld: “Dat mijn vader doorgaat met leven na haar dood, maakt me erg gelukkig.”

De eerste kerst was het moeilijkst. We waren op vakantie in Zweden, en hoe mooi de rode houten huisjes ook waren, hoe schattig de sledehonden die we mochten aaien, mijn vader was hoekig en schoot geregeld vol. Zelf had ik ook verdriet, die eerste december na het overlijden van mijn moeder. Maar zodra zijn ogen vol tranen stonden, ging ik op slot. Als hij moest huilen, kon ik het niet meer. Ik voelde me verantwoordelijk voor hem, ik vond dat ik moest troosten, de boel bij elkaar moest houden, ervoor hoorde te zorgen dat alles en iedereen er enigszins oké aan toe was, gezien de omstandigheden. Wat heb ik veel weggeslikt, die dagen. Een brok die almaar moeilijker te verplaatsen leek. Hij verdween pas met de tijd. Elk jaar, elke kerst, was er minder pijn en voelde haar stoel minder leeg.

Nu is het vijf jaar later. De stoel van mijn moeder is dit jaar voor het eerst gevuld. Deze zomer kwam, zag en overwon ze. Een nieuwe vrouw. Ze woonde even verderop bij mijn vader in de straat. Hij vond haar altijd al aantrekkelijk. Té aantrekkelijk voor hem. Hij zou geen kans maken, dacht hij. En zij bleek hem al lang leuk te vinden. Maar ja, hij had net zijn vrouw verloren, dus hij stond er vast niet voor open. Dat stond hij ook niet, tot een etentje bij wederzijdse vrienden. Na afloop liepen ze samen op. “Wil je mijn huis even zien?” vroeg hij. Dat wilde ze en daarna is ze gebleven.

Soms vragen mensen of ik het moeilijk vind dat mijn vader een vriendin heeft, maar ik zou niet weten waarom. Ik heb zelf altijd tegen François gezegd dat hij vooral een nieuwe liefde moet vinden, mocht ik overlijden. Dat betekent toch niet dat ik word vervangen? Het betekent alleen dat hij doorgaat met leven na mijn dood. Dat mijn vader doorgaat met leven na haar dood, maakt me erg gelukkig. Dit jaar houdt bij het kerstdiner eindelijk iemand anders zijn hand vast. Hoewel, ik zal hem ook even strelen, hij heeft er niet voor niets twee. Misschien durf ik dan zelf ook een traantje weg te pinken. Van geluk, en omdat ik niet meer hoef te troosten.

Roos Schlikker (46) heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft ze in Libelle wat haar bezighoudt.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden