null Beeld

PREMIUMcolumn

Roos: “Zo gek: opeens kleven er drie kilo’s aan me die er eerder niet waren”

Roos Schlikker

Roos worstelt nog steeds met haar heftige migraine. Ze is de laatste tijd niet vooruit te branden.

Mijn moeder was dol op pilletjes. Nu had ze ook allerhande kwalen, van ernstige (bipolaire stoornis) tot minder ernstige (blaasontsteking), dus ze zag geregeld een witte jas. Terwijl ze in mijn jeugd nog geen aspirientje nam, noemde ik haar op latere leeftijd gekscherend een chemische fabriek. Mijn moeder was trouwens niet alleen dol op pilletjes, ze was ook dol op bijsluiters. Daarin stonden nog meer kwalen die je weer van die pilletjes kon krijgen en prompt kreeg ze die dan ook.

Of het allemaal waar was wat ze mankeerde? Ik heb het nooit geweten. Soms leek het alsof ze medische aandacht prettig vond. Misschien had haar donkere hoofd ook gewoon heel veel aandacht nodig. Hoe dan ook, ik heb er een afkeer aan medicatie aan overgehouden. Het liefst zie ik nooit een apotheek van binnen en als ik ook maar íets kan oplossen met een goed humeur en een kop gemberthee, dan doe ik dat.

Helaas, mijn heftige migraine gaat daar niet zo best op. Het afgelopen halfjaar veranderde ik dus zelf in een chemische fabriek. Nu heb ik een medicijn dat lijkt aan te slaan (CGRP-remmer), maar daarnaast slik ik ook nog een ander, ouder middel. Dat kon wel een tijdje naast elkaar was me gezegd, en ik wilde van die koppijnellende af, dus: slikken maar.

De laatste tijd ben ik alleen niet vooruit te branden. Ik voel me wat sombertjes, het grijze weer drukt me als een donkere deken omlaag. Mijn normale enthousiasme huist nog wel ergens in mijn geest, maar ik moet heel hard mijn best doen om het vuurtje op te stoken. Wat ook niet helpt is dat ik niet helemaal lekker in mijn vel zit. Nee, ik ben niet dik, maar de afgelopen maanden zijn er opeens drie kilo’s aan me blijven kleven die er eerder niet waren. Onbegrijpelijk.

Hoewel? Deze week besloot ik geheel tegen mijn principes in toch maar eens de bijsluiter van mijn oude migrainemiddel te lezen. Daar stond het: bijwerkingen zijn somberheid en gewichtstoename. Snel belde ik mijn neuroloog die zei dat ik zo snel mogelijk het oude medicijn mag afbouwen.

Zo heb ik alsnog iets van mijn moeder geleerd, zelfs nu ze dood is: lees altijd de bijsluiter. Als je je kop in het zand steekt, kun je wel degelijk bijwerkingen hebben. Nu is het wachten op mijn natuurlijke goede humeur, mét een kop gemberthee.

Roos Schlikker (46) heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft ze in Libelle wat haar bezighoudt.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden