Sylvia: “Aarzelend tik ik ‘je eigen haar knippen’ in de zoekbalk” Beeld Libelle
Sylvia: “Aarzelend tik ik ‘je eigen haar knippen’ in de zoekbalk”Beeld Libelle

PREMIUMcolumn

Sylvia: “Aarzelend tik ik ‘je eigen haar knippen’ in de zoekbalk”

Sylvia Witteman

De kapster van Sylvia is ermee gestopt en nu zit ze met haar handen in het haar.

Ik snap ook niet hoe het noodlot het voor elkaar krijgt. Op de een of andere manier worden mijn favoriete spullen altijd uit de handel genomen. Mijn lievelingsbeha, die ene mascara waarvoor ik níet allergisch ben, dat type jeans waarop ik jaren vertrouwde: “Sorry, mevrouw, wordt niet meer gemaakt.” En toen was opeens ook mijn kapster weg. Mijn lievelingskapster. Sterker nog, de enige die ik mijn hoofd durfde toevertrouwen. Al zeker tien jaar en de enige die er niet veel te veel afknipte. Ze wilde liever schooljuf worden. Dat is heel nobel en heel begrijpelijk en nuttig voor de onderbezette scholen, maar intussen zat ik met mijn handen in het haar. De uitgroei was inmiddels zichtbaar vanaf de maan. Goed, het leven gaat door. Ik legde mijn bange hoofd in de handen van haar collega, die heus ook prima highlights bleek te kunnen maken. Of ik ook geknipt wilde worden? “Ja, graag, maar alsjeblieft, alsjeblieft, haal er niet te veel af!” Mijn smekende blik deed zijn werk. Een klein stukje knipte ze maar af. Een héél klein stukje.

“Moet jij niet eens naar de kapper?” vroeg mijn zus een paar dagen later. “Je haar is wel érg lang.” De dag daarop zei vriendin B kritisch: “Je haar is echt te lang, hoor. Het is helemaal dun aan de onderkant. Daar moet een flink stuk af.” Nou ja, zeg! “Ik kom net van de kapper!” riep ik. “Nou, ga dan maar weer terug”, zei B. Nee dus. Je hebt mensen die voor hun plezier naar de kapper gaan, maar daar hoor ik zeker niet bij. Thuis ging ik voor de spiegel staan. Ja, mijn haar was echt te lang. $#@%&%! Wat nu? Ik ben best handig met de schaar, zeker sinds corona, toen ik mijn halve vriendenkring knipte. Maar ja, je kunt je eigen haar nu eenmaal niet knippen. Toch? Aarzelend tikte ik ‘je eigen haar knippen’ in de zoekbalk en googelde. Daar had ik al een YouTube-filmpje te pakken van een meisje dat haar eigen haar knipte. Ze had ongeveer net zulk haar als ik, en het resultaat was prima. Nou dan! Niet aarzelen, gewoon doen.

Om een lang verhaal kort te maken: ik deed het. Ik maakte een strakke, lage paardenstaart en knipte daar (op hoop van zegen) de onderste paar centimeter af. Staart los, haar uitkammen, en aan de voorkant een beetje schuin wegknippen. In vijf minuten was het gepiept. En het zat... uitstekend! “Joh, wat zit je haar ontzettend goed!” zei vriendin B de volgende dag. “Bij wie ben je geweest? Wat? Echt? Dat je dat hebt gedurfd. Het zit beter dan ooit. Ongelooflijk!” Nu hoef ik nooit meer naar de kapper, zei ik tegen mezelf. Wat heerlijk. Maar ja, inmiddels zijn we drie maanden verder. En daar is die uitgroei weer. Je eigen haar knippen is één ding, maar highlights maken? Dat kan niet goed aflopen. Toch?

Sylvia Witteman (56) is getrouwd, heeft een dochter (23), twee zoons (20 en 18) en katten Lola en Siepie.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden