null Beeld

PREMIUMColumn

Sylvia: “Ik had mijn hele huis kunnen isoleren met die zelftestdoosjes”

Sylvia Witteman

Sylvia komt erachter dat ze sommige dingen beter kan bewaren en een tweede leven kan geven. Zelftests, bijvoorbeeld.

Al sinds die dingen bestaan, twijfel ik wat ik aan moet met die zakjes silicagel. Je weet wel, ze zitten in een nieuwe tas en in de doos van nieuwe schoenen, en ze zijn bedoeld om de boel droog te houden. Je pakt de schoenen uit, neemt de tas in gebruik en dan is daar nog dat zakje. ‘Niet opeten, weggooien’ staat er vaak op in het Engels. Daardoor had ik lang het idee dat ze giftig waren. Mocht ik ze zomaar in de vuilnisbak gooien of laadde ik daarmee een aansluipend klimaatschandaal op mijn geweten?

Wonderspul

Dat schuldgevoel werd tijdens de coronacrisis nog erger. In elke zelftest zit ook zo’n zakje. Piepklein, maar toch. Hoeveel zelftests heeft mijn gezin versleten de afgelopen tijd? Honderden! Pas onlangs, net toen die corona een beetje op zijn eind begon te lopen (afkloppen), las ik in Libelle dat die zakjes niet alleen geen kwaad kunnen, maar zelfs heel nuttig kunnen worden hergebruikt. Je kunt er een natte telefoon mee redden, bloemen mee drogen, voorkomen dat gereedschap gaat roesten of een sporttas gaat stinken, sieraden blinkend houden en het condens mee van autoruiten houden. Wonderspul, dus.

Ik schaamde me dood. Honderden van die wonderzakjes had ik verspild! Ja, wie weet had ik er al die tijd de binnenkant van mijn vuilnisbak mee drooggehouden, maar daar heeft niemand wat aan. Wat maakt het uit of een vuilnisbak droog is of vochtig? Dat was nog maar het topje van de verspillings-ijsberg, realiseerde ik me, want ook de rest van die testkits had ik na gebruik zomaar weggegooid. Die stevige kartonnen doosjes alleen al! Ik had er het hele huis mee kunnen isoleren. Gewoon, baksteensgewijs tegen de muur plakken, behangetje eroverheen en hop, daar daalt je energierekening met honderden euro’s.

Dominosteentjes

En dan die druppelaars! Die zijn precies, maar dan ook precies geschikt om één bloem in te zetten. Je opent het piepkleine dekseltje, schuift dat door een knoopsgat in je blouse (het past precies, ik heb het geprobeerd) en dan hangt daar, op je borst, het perfecte minivaasje voor een anjer, roos of orchidee. Elke dag met een corsage door het leven, net als prins Bernhard, is dat nou niet feestelijk? Het kost niets, je gebruikt gewoon die ene geknakte bloem uit het boeket.

Dan hebben we nog die zogeheten cassette, dat rechthoekige doosje waarop de beruchte twee streepjes (hopelijk niet) verschijnen. Er is geen enkele reden waarom je die, zeker bij een negatieve test, niet zou kunnen hergebruiken als dominostenen. Kwestie van met watervaste stift stippen op de achterkant tekenen en klaar is Kees. Eeuwig zonde, ik had al een heel dominospel bij elkaar kunnen sparen. Met de gebruikte wattenstaafjes, ten slotte, had ik alle toetsenborden in het hele huis zorgvuldig kunnen schoonmaken. Even door de spiritus halen (dan zijn ze meteen gedesinfecteerd!) en gáán.

Voor mij komt dit inzicht helaas te laat. Tenzij ons een zoveelste nieuwe golf te wachten staat, natuurlijk. Dan sla ik toe.

Sylvia Witteman (56) is getrouwd, heeft een dochter (23), twee zoons (20 en 17) en katten Lola en Siepie.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden