null Beeld

PREMIUMcolumn

Sylvia: “Wáárom maakt iemand borden die niet in de vaatwasser passen? Onbegrijpelijk”

Sylvia Witteman

De zoektocht naar de perfecte borden is een lastige, weet Sylvia. Haar gezin vloekt er wat over af in de keuken. Maar ze geeft niet op...

Waarom moet het leven toch zo ingewikkeld zijn? Neem nou dat gedoe met die etensborden. Gewone, witte borden. Ooit hadden we er tien, maar er breekt er weleens een. Uiteindelijk waren het er nog maar vier. Kwamen er gasten, dan moesten we gebloemde ontbijtbordjes bijschuiven. Geen ramp, maar een tikje behelpen was het wel. Nou ja, ik moest toch naar de grote Zweedse woonwinkel en dan kon ik mooi meteen een stapel borden meenemen. Aldus geschiedde, spotgoedkoop ook nog. Bij thuiskomst wilde ik ze in de afwasmachine zetten, maar dat kon niet. Ze pasten er niet in. Wáárom maakt iemand borden die niet in de afwasmachine passen? Onbegrijpelijk.

Gevloek uit de keuken

Ik zette ze in het rommelhok, nam met een meetlint de maat van de oude borden op en zocht online naar ‘dinerborden wit 26 cm’. Nou, de keuze was reuze en duur hoeft zoiets ook niet te zijn. € 3 per stuk. Dat zag je er ook wel aan af toen ze een paar dagen later werden bezorgd: de kleur was aan de grauwe kant en ze waren lelijk afgewerkt. Maar ja, een bord is een bord en ze pasten in de afwasmachine, dus niet zeuren. In de magnetron pasten ze trouwens níet, zo bleek al gauw. Dat wil zeggen, ze pasten wel, maar die dingen werden zo heet dat je je handen brandde, terwijl het eten koud bleef. Niet zo handig in een huishouden waar geregeld mensen, ik noem geen namen, op de raarste tijden van de dag of nacht kliekjes opwarmen. Dagelijks hoorde ik gevloek uit de keuken komen.

En dat was nog niet alles. Die borden bleken niet erg bestendig in het gebruik. Mijn kinderen hebben de neiging de afwas nogal onstuimig uit te ruimen; ze trekken er met één hand vier borden tegelijk uit en sjoelen die hardhandig de kast in. Na een paar weken waren bij alle borden scherfjes van de randen gestoten. Nu zie ik mezelf graag als bohemien, maar de grens tussen laissez-faire en armoedzaaierij valt niet oneindig op te rekken. Zelfs mijn oude vader begon te mopperen dat ik ‘de boel liet versloffen’. Er zat niets anders op: ik moest wéér op zoek naar andere borden.

Braadpan

Nu ging ik zeer zorgvuldig te werk. Ik zocht online op ‘borden, roomwit, 26 cm, stevig, geschikt voor magnetron, scherfbestendig’. Ik las klantbeoordelingen, bekeek nauwkeurig de afbeeldingen en betaalde aanmerkelijk meer dan die € 3 per bord. Maar dan heb je ook wat! Want eerlijk is eerlijk: ze bleken prima, die nieuwe borden. Ze zagen er goed uit, ze konden tegen een stootje, geen probleem in de magnetron: iedereen blij. Ja, mij kon je om een boodschap sturen!

Gisteren stonden ze zowat alle tien in de afwasmachine, klaar om te draaien. Alleen nog even mijn loodzware braadpan eroverheen schuiven. Die vettig was en uit mijn handen glipte. Boven op die borden. Die wel tegen een stootje konden, maar niet tegen een loodzware braadpan.

Nou ja, er zijn er nog vier over. Dat moet voorlopig maar weer even genoeg zijn.

Sylvia Witteman (56) is getrouwd, heeft een dochter (23), twee zoons (20 en 17) en katten Lola en Siepie.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden