null Beeld

PREMIUMcolumn

Sylvia: “Zo werden die snacks hem op zijn oude dag tóch nog fataal”

Sylvia Witteman

Het dieet van Sylvia’s vader zorgt op een onverwachte manier voor lichamelijke klachten.

Mijn oude vader is een groot liefhebber van frituurwaren. Ongezond natuurlijk, maar als iemand er wat van zegt, antwoordt hij: “Ik ben er toch al meer dan tachtig jaar mee geworden, dus wat kan mij nog gebeuren?” Daar heeft hij eigenlijk wel gelijk in. Onlangs vierde hij zijn drieëntachtigste verjaardag. Wij, zijn kinderen, gaven hem een smartphone. Een cadeau waar hij niet echt enthousiast over was, want “met dat hele internet wil ik niks te maken hebben.” Gelukkig had mijn zus nóg een cadeau: een elektrische friteuse. Ze had ook grote zakken met diepvriessnacks bij zich, zodat ze het wonder meteen kon demonstreren. Schalen vol frikandellen, kaassoufflés, bitterballen en mini-loempiaatjes zetten zijn verjaarsfeest extra luister bij. In lange tijd had ik mijn oude vader niet zo blij gezien. “Een dag om nooit te vergeten”, noemde hij het.

Die friteuse was geen eendagsvlieg. Zo moeizaam als hij met de smartphone leerde omgaan, zo razendsnel kreeg hij het frituren onder de knie. Telkens als ik hem sprak, vertelde hij glunderend dat hij had geluncht of gedineerd met een paar kroketten of bamiblokken en patat, potje appelmoes erbij, klaar is Kees. Werkelijk een vondst, dat ding. Had hij jaren eerder moeten hebben. “Nou ja, hij is in elk geval eindelijk eens blij met een cadeau”, zei mijn zus. “En wat maakt het uit wat hij eet op die leeftijd... Trouwens, appelmoes, daar zitten vast nog wel een paar vitamines in. En patat, dat zijn in feite gewoon aardappels, ook niks mis mee.”

Inderdaad gedijde de oude goed op dat kermisdieet. Fijn toch, dat zo’n oude man die niet meer goed kan lopen zich toch nog zelf weet te redden? Maar een paar uur geleden had mijn broer slecht nieuws in de familie-app: ‘Papa is gevallen. Hij heeft zijn enkel gebroken en krijgt nu gips’. Bezorgd appten we over en weer. Het ging wel zes weken duren voordat hij weer kon autorijden. En dat terwijl hij alleen woont, behoorlijk afgelegen ook. Consternatie. Er moesten krukken worden geregeld, thuiszorg, die en die zou de eerste paar dagen bij hem blijven, daarna die en die, er moesten boodschappen worden gedaan. Hoe moest hij eigenlijk naar de wc? En douchen?

Ik belde mijn vader. “Wat is er nou precies gebeurd?” vroeg ik nadat ik uitbundig mijn medeleven had betuigd. Hij aarzelde, maar stak toen toch van wal. “Ik had dus net een paar frikandellen in dat ding gedaan en was even op de bank gaan liggen dutten. Toen schrok ik wakker en dacht: @%$#@ die frikandellen branden aan. Toen ben ik overhaast naar de keuken gelopen en gestruikeld...”

“Arme papa!”, riep ik, maar ik kon een proestlachje niet onderdrukken. Hij zelf ook niet, gelukkig. Zo hadden de frituursnacks hem op zijn oude dag tóch nog de das omgedaan. Ik vertelde het verhaal aan mijn broer en zus in de inderhaast opgerichte zorg-appgroep met de naam ‘Enkel en alleen’. “Maar hoe is het met die frikandellen afgelopen?”, informeerde mijn zus ongerust. Stom, dat was ik vergeten te vragen. Hem kennende heeft hij ze gewoon opgegeten.

Sylvia Witteman (56) is getrouwd, heeft een dochter (23), twee zoons (20 en 18) en katten Lola en Siepie.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden