null Beeld

PREMIUMColumn

Wieke: “Ik blijf toch de kloek die haar kuikens wil beschermen tegen enge mannen”

Wieke Biesheuvel

Wieke gaat een avond op stap met haar dochter en schoondochters. Maar het loopt anders dan gedacht.

We doen het nooit, maar nu gaat het gebeuren: dochter, schoondochters en ik gaan uit zonder mannen. In Amsterdam.

Aanvankelijk zouden we ook nog naar een tentoonstelling gaan, maar vanwege één van ons, die niet lang kan lopen, beperken we ons tot een etentje. Dichtbij het station. Ik reserveer bij restaurant Fiona. De avond voor we gaan, mailen zij van Fiona dat ze de reservering wegens personeelsgebrek annuleren. En sluiten ze het mailtje af met de uitdrukking: ‘fijne avond verder’. Dat schrijven mensen ook als ze hun chagrijnige en/of sarcastische kwakje op sociale media hebben gekieperd. Vooral dat ‘verder’.

Dichterbij het station dan het restaurant op perron 1 kun je niet komen en daar zijn we welkom. We gaan alle vier met de trein, dan kunnen we probleemloos aan de wijn. Ik realiseer me dat ik zeker elf jaar niet in een trein heb gezeten. In Zambia niet en de afgelopen vier jaar in Nederland ook niet. Hoe koopt een mens tegenwoordig een kaartje? Ik heb geen OV kaart meer. Hulpeloos wapper ik met twee linkerhanden richting Rob, die al pruttelend (‘belachelijk dat je dit niet zelf doet’) iets regelt op internet, zodat ik zonder hulphond op stap kan. Ik zet altijd de kliko’s aan de straat, dus iets digitaals voor mij regelen zou hij ook heel gewoon moeten vinden.

Enfin, ik houd mijn A-viertje met code bij de poortjes en hoera, ik mag erdoor. Het wordt een geweldige avond met mijn drie meiden. Veel lachen, vertellen, lekker eten en wijn drinken. Aan het tafeltje naast ons zitten twee mannen. ‘Die ene’, fluistert mijn schoondochter, ‘zit de hele tijd naar ons te kijken!’ Het is mij niet opgevallen, omdat die man natuurlijk niet naar mij kijkt, maar naar mijn – al zeg ik het zelf – knappe dochter en schoondochters. ‘Negeren’, zeg ik. Maar dan waagt de man het erop. ‘Hebben jullie zin om met ons mee te gaan naar Groningen?’ vraagt hij. Tegelijk zeggen wij: ‘Nee, daar hebben wij géén zin in.’ De man zegt dat hij daar alles heeft. Drank, eten en ook pillen, mochten we die willen.

Zou hij nu oprecht denken dat wij straks met hem in de trein naar Groningen stappen om ons daar te buiten te gaan aan drank, pillen en seks met iemand met zo’n rooie kop, drankneus en een enorme buik? ‘Meneer,’ begin ik, ‘dat vinden onze mannen niet goed, dus reken nu gewoon af en verdwijn. Voor u ongevraagd ons leven binnenstapte, hadden wij het prima naar onze zin en nu bent u irritant bezig!’ Heel even houdt hij zijn mond. Maar dan barst hij los en praat ook nog met consumptie: of ik iets tegen Groningers heb? Zeker te min volk hè? En hij moet mij ook niet. Te oud. Nee, dat snap ik, mijn meisjes zijn aantrekkelijker. Maar hallo zeg, wie heeft hier twaalf jaar met veel plezier in Groningen met de Groningers gewoond? Ik. Maar als ik dat zeg, komen we nooit meer van hem af.

Ik wenk een personeelslid en zeg: ‘Deze meneer valt ons lastig, kunt u hem vragen daarmee op te houden?’ Ik blijf toch de kloek die haar kuikens wil beschermen tegen enge mannen. Zijn metgezel sleurt hem mee, die schaamt zich duidelijk dood. Zowaar, hij hoepelt op. Na veel vuile blikken in mijn richting. ‘Fijne avond verder’, zeg ik nog.

Dochter moet ervan zuchten. ‘Mám!’ zegt ze, ‘je hebt ons een spannend weekend in Groningen door de neus geboord! En daar hadden we alle drie net zo’n zin in.’ We gillen van het lachen. We verzinnen hoe zo’n weekend zou verlopen en daarmee hebben we een avondvullend programma. Joelend brengen we elkaar naar onze treinen en gillen: ‘Fijne avond verder, hè?’

Wieke Biesheuvel is getrouwd met Rob, heeft 3 volwassen kinderen en 7 kleinkinderen. Wieke woonde in bijna alle Nederlandse provincies én in Zambia, maar heeft nu haar hart verpand aan Noordwijk. Ze houdt van LLL: leven, lachen en laat-toch-waaien. En eigenlijk is er nog een vierde L, namelijk die van Libelle-lezeressen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden