null Beeld

PREMIUMCOLUMN

Wieke: “Moet je zo iemand geloven? Dat hij ‘diepgevoelde’ spijt had? Donder toch op man!”

Wieke Biesheuvel

Wieke heeft een tijdje in Afrika gewoond en onderwerpen zoals kolonisten en slavernij kwamen toen vaak ter sprake. En ook nu komt het onderwerp ter sprake.

In mijn dagelijkse bestaan als doodgewone burger, heb ik er meestal geen moeite mee om te zeggen: ‘Sorry, dat was heel stom, had ik niet moeten doen. Klaar.’

Maar nu zou het zomaar kunnen dat een van mijn voorvaderen met veel geweld Afrikanen uit hun dorp heeft ontvoerd, naar de overkant van de Atlantische oceaan, om daar op de katoenvelden te werken. Eeuwenlang bleven die afschuwelijke misstanden bestaan. Ik ken die hele voorvader niet. En ja, schandalig dat hij dat toen deed, maar moet ik nu zeggen: ‘Jongens, dat was echt niet pluis hoor, dat gedrag van mijn reeds lang tot stof vergane voorvader, ik bied jullie mijn diepgevoelde excuses aan.’

Dat ‘diepgevoeld’ hoorde ik een ABN Amro-man uitspreken. Hij las het voor van zijn briefje, keek niemand aan, had niet de moeite genomen om het uit zijn hoofd te leren en dan moet je zo iemand geloven? Dat hij ‘diepgevoelde’ spijt had? Donder toch op man! In alle Afrikaanse landen waar ik kwam en waar ik vrienden heb, doken de onderwerpen ‘kolonisten’ en ‘slavernij’ wel een keer op in de gesprekken. Ik heb geen ‘sorry’ gezegd (want ik heb nog nooit een Afrikaan geslagen of gemarteld), wel dat ik het vreselijk vind dat onze voorvaderen zich destijds zo hebben misdragen. Al werkte menig Afrikaans stamhoofd er in die tijd ook aan mee. Wereldwijd zijn er nu eenmaal altijd egoïstische sujetten die hun moeder nog verkopen als ze er wijzer van kunnen worden. Helaas is dat niet iets van vroeger, maar nog steeds actueel.

Toch hoorde ik mensen van Afrikaanse en Surinaamse komaf zeggen, dat ze blij waren met de excuses van de bankman, dat het verschil maakte en dat ze zich eindelijk gehoord voelden. Wat schieten ze ermee op dat er eeuwen later pas een verontschuldiging komt, diepgevoeld ook nog, voor de misdaden van toen? Ik geloof niet in die excuses-met-ongehoorde-vertragingen achteraf, niet van de koning, niet van de bankman, niet van Rutte (zie, bijvoorbeeld, de toeslagenellende). Ik vind het zo armoedig! Ze moeten over het aanbieden van die excuses ook nog eens heel lang nadenken over het juiste ogenblik: gaan we het nu doen, nee, ligt nog gevoelig, beter een andere keer, etcetera. Lekker waardevol dan.

Om al die excuses voor te zijn: zullen we het in het heden, dus vandaag, zoeken? Hoe gedragen we ons tegenover anderen? Deugt dat gedrag? Wat kan er beter/anders? Wanneer houden we onze kaken op elkaar, omdat er toch alleen maar narigheid uit komt, en wanneer zeggen we aardige dingen tegen elkaar, die we menen? Hoe gaan we om met situaties waarin we menen in ons recht te staan? Zoeken we naar oplossingen? Nemen we de botte bijl mee of nemen we de moeite om de andere kant van het verhaal te horen? Ik neem me dat voor, hoe lastig ik dat soms ook vind. Gewoon blijven proberen.

Wieke Biesheuvel is getrouwd met Rob, heeft 3 volwassen kinderen en 7 kleinkinderen. Wieke woonde in bijna alle Nederlandse provincies én in Zambia, maar heeft nu haar hart verpand aan Noordwijk. Ze houdt van LLL: leven, lachen en laat-toch-waaien. En eigenlijk is er nog een vierde L, namelijk die van Libelle-lezeressen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden