null Beeld

PREMIUMcolumn

Wieke: “Wat is dat toch, die obsessieve bezetenheid met het eigen lichaam?”

Wieke Biesheuvel

Wieke komt een foto tegen op Facebook, die haar aan het denken zet.

Soms zie ik idiote plaatjes op Facebook. Ik zoek ze niet op en ik weet niet waarom ze voorbij komen. Iets met algoritmes vermoed ik. Want als je er op eentje klikt, komen ze vaker langs.

Wat ik vandaag zie, slaat alles. Een doodenge, opgepompte kerel, met spierbundels waar je naar van wordt. Je zult alleen zijn hoofd tegenkomen op Tinder en denken aan de hele rol beschuit die je met die man wil opeten. Want het koppie is leuk. Een mooi, doorleefd hoofd, waarschijnlijk van Indiase komaf. Er wonen nauwelijks lelijke mannen in India. Goed, je denkt dus aan die beschuiten en nodigt deze meneer bij je thuis uit. Op een zeker moment gaat hij uit de kleren en dan volgt er een enorme verzakking van al je organen. Van de schrik. Hoe je hem dan weer in zijn kleren krijgt en de deur uit, zal wel even een dingetje zijn. En wie weet is zijn jongeheer eveneens opgepompt tot formaat boomstam. Dat wil je ook niet. Als je goed naar het plaatje kijkt, zie je, dat het helemaal niet kan. Zijn hoofdje past niet op die opgeblazen rest en zijn onderarmen zien er veel te normaal uit. Gefotoshopt? Met als doel: lekker veel hits verzamelen, want daar wordt de persoon die zulke dingen post, vast financieel wijzer van. Toch zijn er mensen die hele dagen in sportscholen doorbrengen om dat soort spierbundels te kweken. Een soort fascinatie voor je eigen lichaam? Beetje eng.

Er kwam ook een plaatje langs van een dame met zulke grote borsten dat je een speciale auto zou moeten kopen om ze mee te nemen, want ze moeten toch èrgens blijven. Alweer: het hoofd klopte niet met de rest, vast ook gefotoshopt. Toch zijn er vrouwen die het nodig vinden om bepaalde delen van zichzelf op te blazen tot indrukwekkende proporties. Borsten en billen. Of lippen, ook populair. Ik werkte ooit als vrijwilligster op het Keniaanse platteland, dichtbij de Indische Oceaan, waar de Giriama stam woont. Die vrouwen hebben van nature enorme billen. Je kunt er op zitten, als je dat zou willen. Hun mannen vinden dat mooi. Ik voelde me daar prima op mijn gemak, met een kont die er wezen mocht. Toen al. Maar zo mooi gevormd als bij die Giriama vrouwen was de mijne niet. Mocht ik willen, zulke billen. Daar wel, maar eenmaal thuis? Echt niet.

Wat is dat toch, die obsessieve bezetenheid met het eigen lichaam, om er zoveel onzinnige strapatsen mee uit te halen? Verveling? Ik heb het, voor de duidelijkheid, dus niet over borstvergrotingen van cup nul naar cup A of B. Of borstverkleiningen van cup F naar C. Dit zijn ingrepen die je fysieke en mentale gezondheid vast ten goede komen. Met een liposuctie zou ik ook best vrede hebben, al durf ik dat zelf niet, na het bekijken van een vies filmpje. Ik ken iemand die helemaal goed geproportioneerd was, op enorme dijen na. Dan snap ik wel dat je daar iets aan laat doen.

Maar alle gekkigheid die mensen alleen maar lelijker maakt? Zoek een hobby, ga iets doen waar andere mensen en jijzelf blij van worden en heb vrede met het lijf dat je hebt gekregen. Zo, dit was de dagsluiting en een gezellig weekend gewenst van Wieke Dikbil.

Wieke Biesheuvel is getrouwd met Rob, heeft 3 volwassen kinderen en 7 kleinkinderen. Wieke woonde in bijna alle Nederlandse provincies én in Zambia, maar heeft nu haar hart verpand aan Noordwijk. Ze houdt van LLL: leven, lachen en laat-toch-waaien. En eigenlijk is er nog een vierde L, namelijk die van Libelle-lezeressen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden