Zó viel ik 30 kilo af (en kwam er 10 weer aan) Beeld Getty Images
Zó viel ik 30 kilo af (en kwam er 10 weer aan)Beeld Getty Images

Zó viel ik 30 kilo af (en kwam er 10 weer aan)

Bettina Voos

Je klikte omdat je werd getriggerd door deze kop? Je bent niet de enige, hoor. Op 6 mei was het internationale anti-dieetdag. Dat die er is, betekent dat afvallen volledig is ingeburgerd (ha!) in ons leven. Want ja: wie afvalt, is immers goed bezig.

De International No Diet Day werd in 1992 gestart door de Britse feministe Mary Evans Young, die jarenlang leed aan anorexia nervosa. Nadat ze deze eetstoornis had overwonnen, hielp ze mensen met de acceptatie van hun eigen lijf en bedacht ze manieren om het pesten van dikke kinderen op scholen tegen te gaan.

De mensen en organisaties achter anti-dieetdag hekelen het idee van een ‘juiste’ of ‘ideale’ lichaamsvorm. Ze wijzen op discriminatie op basis van gewicht en kledingmaat, presenteren feiten over de zieke dieetindustrie, tonen de ineffectiviteit van commerciële diëten aan, helpen slachtoffers van eetstoornissen en willen een einde aan fatshaming.

In de horeca en in de media wordt anti-dieetdag vaak aangegrepen om cheatdays te promoten, of om ‘5 tips om af te vallen zonder te diëten’ te plaatsen. ‘Pizza als ontbijt, non-stop chocolade eten én vooral niet op de weegschaal gaan staan. Het is vandaag Internationale anti-dieetdag. De dag om zonder schroom toe te geven aan al je guilty pleasureskopte het AD, en legt daarmee precies de vinger op de zere plek.

Ze impliceren dat je iedere andere dag van het jaar loopt te snaaien als een malle. Dat je de ruggengraat van een naaktslak hebt, een hekel aan bewegen, groente en fruit, en jezelf teveel laat gaan. Foei!

Een aantal jaar geleden viel ik dertig kilo af, dus die kop boven deze column klopt wel. Dat lukte omdat ik ten eerste de juiste mindset had. Dat viel toevallig - of niet - samen met het aanbod om een programma van zestien weken te volgen, waarbij ik drie keer per week met collega’s ging bootcampen en persoonlijke voedingsadviezen kreeg. Die laatste bleken trouwens voor alle deelnemers precies hetzelfde, dus zo gepersonaliseerd waren ze nou ook weer niet.

Na die zestien weken was ik zes kilo kwijt. Teleurstellend, vond ik, want ik had zes weken lang spierpijn gehad, maar inmiddels ook de smaak van het sporten te pakken. Nog steeds vind je mij twee keer per week zwetend en vloekend in het park, zomer en winter, in regen of zonneschijn. Ik viel in twee jaar tijd zo’n dertig kilo af, daarna kwam ik langzaam weer tien kilo aan. Speelt mijn gewicht een grote rol in mijn leven? Nee, absoluut niet. Het belangrijkste is dat ik lekker in mijn vel zit. Dat mijn dik-zijn me niet in de weg zit.

Een gezonde relatie met eten, bewegen en je lichaam is zoveel belangrijker dan hoeveel je weegt. Je verdient een prettig leven, vrij van dieetcultuur. Diëten bevorderen zelden je gezondheid, maar wakkeren vaak wel je zelfhaat aan. Als we dat niet toestaan, winnen we allemaal. En nee, geen kilo’s.

null Beeld

Bettina (55) is online eindredacteur bij Libelle. Ze is getrouwd, heeft een volwassen zoon en een hond. Ze schrijft wekelijks over haar relatie en (seks)leven.

PS: Als je, net als ik, van een spannend verhaal houdt, dan is de erotische thriller De stagiair ook iets voor jou. Voor maar €14,45 krijg je het thuisgestuurd. Aanrader!

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden