null Beeld

PREMIUM

Dagboek Koen: “Denk je dat oma mij nog herkent, pap?” vraagt Julian

Koen probeert de band met zijn kinderen te versterken nu Maud nog in Italië zit.

Redactie

‘Ik heb oma al een half jaar niet gezien,’ zegt Julian als we het verzorgingstehuis binnenlopen. ‘Ah joh, dat zal ze toch niet doorhebben,’ zeg ik in een halfzachte poging het allemaal wat luchtig te houden.

Bevlieging

We stappen de lift in waar we naar onszelf in de spiegel kijken. Vader en zoon. De oude en de jonge versie. Zijn schouders zijn breder geworden door de sportschool, hij heeft dezelfde lichtblauw ogen – maar dan zonder kraaienpoten aan de zijkant en wallen aan de onderkant. Hetzelfde donkerblonde haar, dat hij halflang draagt net als ik vroeger – en wat bij mij inmiddels is gekortwiekt omdat het minder te laten opvallen dat het zo dun is.

Als hij zo op mij lijkt, schiet er door mijn hoofd, hoe kan het dan toch dat hij op jongens valt en niet op meiden? In het begin had daar best moeite mee, ik heb maar één zoon en dan denk je toch automatisch dat die in jouw voetsporen treedt. Ik heb het hem wel eens gevraagd: ‘Weet je het zeker, het kan een bevlieging zijn?’ Hierop stelde hij de wedervraag: ‘Weet jij zeker dat je hetero bent pap, het kan een bevlieging zijn?’

Toch blijf ik het een lastig onderwerp vinden tussen ons. Hoe kan ik nou met hem dollen over ‘Kijk daar loop een lekker ding!’ Zoals ik dat misschien zou doen als er een leuke meid voorbijloopt.

Herkennen

‘Denk je dat ze mij nog herkent, pap?’ vraagt Julian voor de liftdeuren opengaan. ‘Dat is per dag verschillend zeg ik,’ maar ik weet dat de kans heel klein is dat ze nog weet wie hij is.

Loretta maakt de deur voor ons open. ‘Daar zijn jullie!’ zegt ze enthousiast. ‘Hi Julian, heel leuk om je te leren kennen!’ Ik ben trots op haar, zoals ze straalt en zo gemakkelijk omgaat met ongemakkelijke situaties. ‘Leuk ook om jou te leren kennen,’ reageert mijn zoon.‘Kom dan breng ik jullie naar oma. Ze heeft zich er erg op jouw bezoekje verheugd Julian.’

Julian geeft me een knipoog als we achter haar aanlopen. Er valt een last van mijn schouders. Zijn eerste indruk van Loretta is goed.

Fotolijstje

‘Kijk eens Babs wie hier zijn? Julian en Koen.’ Babs zit ineengedoken in haar fauteuil met een fotolijstje op haar schoot, traag kijkt ze op. Dan begint ze te stralen. ‘Kindje toch!’ zegt ze blij.

‘Hi oma!’ Terwijl hij naar haar toe loopt om haar te omhelzen, pakt Loretta snel het fotolijstje van haar schoot. Nu pas zie ik dat er een foto van Julian inzit. Ik denk dat Loretta de hele ochtend geoefend heeft. Om Babs voor te bereiden op dit bezoek, en zo Julian een goed gevoel te geven.

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier
De ex-vrouw van Koen heeft ook een dagboek, dat lees je hier

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden